کتاب‌ها را دوباره ننویسید

ماجرا از این قرار بود. کوتاه و مثل همیشه. بله مثل همیشه اکثر هنرمندان شرکت‌کننده در این جشنواره‌های حاشیه خلیج همیشه پارسی را هنرمندان ایرانی تشکیل می‌دادند. این را حتی برگزیده شدن هنرمندان اول تا دهم این جشنواره را نیز تاکید می‌کرد. همه ایرانی، پارسی. سرآمد هنرمندان  مشرق زمین. اما این بار نگاره‌های ایرانی در جشنواره‌ای عربی. خوب تا اینجایش بماند برای تفاخر کردن تا برسیم به این نکته که تمامی آثار پذیرفته شده در این نمایشگاه را آقایان شیوخ عرب به قیمت مناسبی خریداری کردند. قیمت‌هایی که هیچ نگارگر ایرانی تصورش را هم نمی‌کرد در کشورش به آن قیمت‌ها فروخته شود. واحد پول امارات ریال است؟ درهم است؟ نمی‌دانم اما این را می‌دانم که خیلی پول بوده است که هیچ‌کس ناراحت از این جشنواره باز نگشت. اما نکته اصلی این جشنواره آن بود که تمامی این آثار قرار شد برای تشکیل موزه هنر اسلامی امارات در این کشور به نمایش گذاشته شوند.

درباره عربسک (arabesk) چیزی می‌دانید؟ اصطلاحی که برخی منتقدان هنری چندی است می‌خواهند تا با آن نقش‌های اسلیمی را در تمام جهان با این عنوان جا بیندازند. خب امارت هم که سر راه همه جهانگردان است. اصلا نگاهی کوتاه به حجم گردشگران این کشور بیندازید می‌بینید که چند نفر روزانه این کشور را به عنوان مقصد گردشگری انتخاب می‌کنند. هنر ایرانی به کام اعراب. معادله بسیار بسیار ساده‌ای است.

همیشه بوی نفت کرختی ذهن نمی‌آورد. حداقل در مورد اماراتی‌ها که این مورد صدق نمی‌کند. برخی موارد هم مثل این مورد باعث می‌شود جشنواره‌ای برگزار شود که آخرش این معادله بسیار ساده حل نشده باقی بماند.

اما همه این‌ها به گوشه‌ای تا نگاهی بیندازیم به وضعیت نگارگری در کشورمان. چند سالی است که برخی نهاد‌های دولتی و غیردولتی به خرید آثار هنری روی آورده‌اند. خوب است. باور کنید آن‌قدر خوب که می‌توان به آینده هنر کشورمان با این حرکات هر چند کوچک امیدوار بود. اما آن که چرا در گنجینه این هنردوستان عزیز هیچ اثری از آثار نگارگری دیده نمی‌شود حرفی دیگر از جنسی دیگر است.تذهیب و نگارگری هنری مقدس و عرفانی در ایران است. اصلا ریشه‌ای ایرانی دارد این را ما نمی‌گوییم. دایره‌المعارف‌های جهانی را نگاهی بیندازیم این را تایید می‌کنند اما چرا این اتفاق این‌گونه رخ می‌دهد خدا می‌داند و بس. یا باید لغتنامه‌ها را لاک گرفت و یا کتاب‌ها را دوباره نوشت وگرنه همه دنیا یک طرف اما ما که خودمان عربسک به فارسی یعنی.. نگارگری.

مهدی نورعلیشاهی