در این نوشتار بررسی شده است که آیا روش WE به تنهایی میتواند در درمان اختلال اضطراب عمومی موثر واقع شود. البته پژوهشگران در این روش از تکنیک «آرامبخشی کاربردی» نیز استفاده کردهاند. در این تحقیقات 73 نفر که در آنها اختلال اضطراب عمومی تشخیص داده شده بود، مورد آزمایش قرار گرفتند. آنها در 3 گروه تقسیمبندی شدند.
یک گروه با روش <مواجهه با نگرانی> گروه دوم با تکنیک «آرامبخشی کاربردی» و گروه سوم بدون کاربرد هیچ روشی تحت کنترل قرار گرفتند. این گروهها ابتدا به مدت 6ماه و سپس به مدت یکسال دیگر تحت نظر بودند و مطالعات روی آنها تکمیلتر شد. سپس از این افراد در عین تحقیق خواسته شد تا درباره وضعیت اضطراب، نگرانی و افسردگی خود شامل احساسات منفی ناشی از این نگرانی گزارش بدهند.
پس از پایان تجزیه و تحلیلها در این پژوهش برای اولین بار نشان داده شد که استفاده از شیوه «مواجهه با نگرانی» به تنهایی برای بهبود اختلال اضطراب دائمی و عمومی موثر و سودمند است. به علاوه افزودن روش آرامشبخش کاربردی به این شیوه نیز میتواند اصول موثری را برای تغییر حالت تغییر دائمی ایجاد کند، اما با این حال پژوهشگران تاکید دارند که استفاده از رفتار درمانی ذهنی برای کاهش اضطراب و نگرانی در افراد پیرتر مفید است. سالمندانی که این روش درمانی برای آنها تجویز میشود پس از گذشت چند ماه در کنترل احساسات منفی خود مانند نگرانی، افسردگی و برخورداری از بهداشت روانی موفقتر عمل میکنند.
علاوه بر این روانشناسان خاطرنشان میکنند که مصرف داروی مناسب با تجویز پزشک متخصص نیز به میزان قابل توجهی در بهبود اختلال اضطراب در افراد سالمند موثر است و نباید این فاکتور را در درمان بیماران نادیده گرفت. تحقیقات قبلی نشان داده است که استفاده از داروی استیالوپروم برای بهبود علائم اختلال اضطراب عمومی در سالمندان مفید است.