ماجراهای شیرین انتخابات دهم

ماجراهای انتخابات ریاست جمهوری دهم البته محدود به روزهای آغازین سال 1388 نیست، پیش از آغاز تعطیلات تنور انتخابات گرم شد تا این بار اصلاح‌طلبان دور از قدرت پیش‌دستی کنند و برای رسیدن به ساختمان ریاست جمهوری کاندیداهایشان را به میدان بفرستند.

تحرکات انتخاباتی اردوگاه اصلاح‌طلبان در حالی آغاز شد و شدت یافت که اصولگرایان ترجیح می‌دادند در این فضا با چراغ خاموش حرکت کنند.

شاید به همین خاطر بود که از زمستان سال گذشته  نام‌های زیادی به عنوان گزینه طیفی از اصلاح‌طلبان برای شرکت در رقابت‌های انتخاباتی مطرح می‌شد، اما در نهایت همان‌طور که از قبل مشخص بود اول شیخ مهدی کروبی قدم به میدان گذاشت و بعد از او خاتمی با تردیدهایش اعلام حضور کرد. این حضور ولی دیری نپایید، چون حضور نخست‌وزیر دوران جنگ نقطه پایان داستان حضور خاتمی در عرصه انتخابات بود.

کنار رفتن خاتمی از عرصه انتخابات عملا معادلات برخی از احزاب اصلاح‌طلب را به هم ریخت. با پایان تعطیلات چند روزی زمان لازم بود تا بالاخره و پس از دید و بازدیدهای نوروزی  انتخاباتی احزاب اصلاح‌طلب یکی یکی از میرحسین موسوی سیاستمدار نقاش حمایت کنند.

نکته جالب ماجرا اما وقتی شکل گرفت که در کنار حمایت بی‌چون جبهه مشارکت، سازمان مجاهدین، کارگزاران و دست آخر مجمع روحانیون مبارز از میرحسین برخی از چهره‌های شاخص و تکنوکرات‌های شناخته شده گرد کروبی حلقه زدند تا شیرینی‌ ماجراهای انتخابات دهم ریاست جمهوری بیشتر از گذشته شود.

غلامحسین کرباسچی که در مقام حقوقی دبیر کل حزب کارگزاران سازندگی جای داشت، به صورت حقیقی همراه کروبی شد تا دیگرانی چون محمدعلی نجفی و... نیز راه و رویه او را در پیش بگیرند.

مجمع روحانیون مبارز نیز در حالی از میرحسین موسوی حمایت می‌کند که برخی از اعضای سرشناس آن از ماه‌ها پیش حمایت خود را به صورت فردی از کروبی اعلام کرده‌‌اند و حتی در برخی از مجادلاتی که کروبی یک پای آن بوده به نفع او به میدان آمده‌‌اند. حالا باید منتظر ماند و دید ادامه این روند به کجا می‌انجامد؟

رضا عظیمی