نامگذاری سال 1388 به نام «اصلاح الگوی مصرف» ضرورت بازشناسی شیوهها و آسیبهای مصرف منابع و ذخایر مادی و معنوی را در حوزههای مختلف حیات اجتماعی گوشزد میکند.
کد خبر: ۲۴۳۴۷۴
یکی از حوزههای بنیادین در حیات اجتماعی که به نوعی زیرساخت دیگر حوزهها محسوب میشود، حوزه فرهنگ است که باید در فرصتی که سال 1388 در اختیار ما قرار داده است، به بازشناسی شیوههای مصرف تولیدات فرهنگی و هنری و استفاده از منابع فرهنگی کشور در جهت ارتقای سطح فرهنگ کشور پرداخت.
حقیقت آن است که اگر در حوزههای اقتصادی و مصرفی نیازمند رویکردهای صرفهجویانه اصلاح الگوهای مصرف منابع هستیم، در حوزه فرهنگ نیازمند «ایجاد الگوی مصرف» هستیم، چرا که در حقیقت بیشتر تواناییهای فرهنگی کشور و بر ساختههای عملکرد واحدهای مختلف موثر در این حوزه به معنای واقعی و درست به دست مصرفکننده نمیرسد.
در این زمینه اگر چه طرحها و برنامههای جامعی نظیر تدوین نظام مهندسی فرهنگی در شورای عالی انقلاب فرهنگی بررسی و تدوین شده است، اما به اجرا نرسیدن این طرحها، عملا به اصلاح حوزههای فرهنگی کشور منجر نشده است.
رعایت حقوق مولفان و مصنفان، عدم دخالت دستوری و مستقیم دولت در حوزههای فرهنگ با ایجاد فرصت به بخش خصوصی در جهت حضور جدی و فعال در چرخه تولید و مصرف تولیدات فرهنگی، دست شستن دولت از حمایتهای یارانهای و مداخلات مستقیم در حوزههایی که اقتصاد فرهنگ را متکی به یارانههای نفتی میکند و تغییر عادات فرهنگی مردم از جمله مهمترین مولفههایی است که میتواند در ایجاد و اصلاح الگوی مصرف در حوزه فرهنگ موثر باشد. در این حوزه همچنین با نگاهی متکی بر مهندسی فرهنگی و رویکردهای جامعنگر و کلان، باید شیوههای اصلاح درآمدها و هزینههای سازمانها و نهادهای فرهنگی را نیز مورد توجه قرار داد.
یکی از مهمترین حوزههایی که باید در این خصوص مورد توجه قرار گیرد، شیوههای هزینه بودجههای فرهنگی و تعیین اولویتها در این باره است؛ در صورتی که این حوزه مورد توجه و حسابرسی دقیق قرار گیرد، دیگر بخش عمدهای از بودجههایی که میتواند خرج ایجاد زیرساختهای فرهنگی و ثروتهای ملی برآمده از فرهنگ و هنر شود، در مصارفی چون سکه باران جشنوارهها و همایشها و جشنوارههای کمبازده هزینه نخواهد شد.