دفن پیکر اولین رییس جمهور افغانستان

وزارت بهداشت افغانستان و هیات ویژه ای که تشکیل شده بود، ظرف ماههای اخیر سرگرم شناسایی این اجساد و تعیین "محل مناسب" برای دفن آنان بود.

بنا به گزارشها، داوودخان، با 18 تن از اعضای خانواده اش که همه در ارگ ریاست جمهوری افغانستان بودند در جریان کودتای نظامی هفتم ثور (اردیبهشت) 1357 کمونیستهای هوادار شوروی که در قالب "حزب دموکراتیک خلق افغانستان" گردهم آمده بودند، به قتل رسید اما تا چندماه پیش محل دفن او معلوم نبود.

به گزارش بی بی سی، جسد داوود خان و اعضای خانواده اش روز گذشته در یک مراسم رسمی، در یکی از تپه های سرسبز جنوب غرب شهر کابل که به نام "تپه داوود خان" نامگذاری شده است، به خاک سپرده شدند.

همزمان با این مراسم، حامد کرزی، رئیس جمهوری دستور داد پرچم های افغانستان در سراسر کشور و در نمایندگی های آن در کشورهای خارجی به حالت نیمه افراشته درآید.

پیش از به خاک سپاری رسمی جسد محمد داوود خان، مراسم خاصی در ریاست جمهوری در کابل برپا شد و در آن، مقام های ارشد افغان و خارجی به همراه حامد کرزی، رئیس جمهوری افغانستان، به جسد داوود خان ادای احترام کردند.

                                                      داوودخان که بود؟

محمد داوود خان، پسر کاکا، عموی محمد ظاهر، آخرین پادشاه افغانستان بود.

او از سال 1953 تا 1963 میلادی سمت نخست وزیری را برعهده داشت و از او به عنوان عامل اصلی چرخش نسبی سیاست خارجی افغاستان به سوی اتحاد جماهیر شوروی پیشین یاد می شود.

در پی اعلام قانون اساسی جدید افغانستان توسط محمد ظاهرشاه و منع تصدی سمت های دولتی توسط اعضای خانواده سلطنتی، محمد داوود در سال 1963 از مقام نخست وزیری کناره گرفت.

او سپس در سال 1973در یک کودتای بدون خونریزی ظاهرشاه را از کار برکنار و در نخستین بیانیه رسمی خود، نظام جمهوری را در افغانستان اعلام کرد.

طرفداران داوود خان از او که پنج سال حاکمیت را در افغانستان در دست داشت، به عنوان بنیانگذار یک رشته اصلاحات اجتماعی در افغانستان یاد می کنند،‌ اما مخالفانش می گویند که رفتار او در عمل، همچون پادشاهان، استبدادی بود و نارضایتی از عملکرد او در جامعه افغانستان، عمومی شده بود.

کودتای هفتم ثور در سال 1978 (اردیبهشت 1357) علاوه بر آنکه پایان خونینی برای جمهوری محمد داوودخان بود، تحول بزرگی را برای افغانستان رقم زد و قدرت را به گروه جدیدی واگذار کرد که شیوه و رفتار متفاوتی با حاکمان قبلی افغانستان، در پیش گرفته بودند. در پی این کودتا، به ترتیب ، محمد تره کی، حفیظ الله امین و ببرک کارمل، رهبران دو شاخه خلق و پرچم حزب دموکراتیک خلق با قتل یکدیگر به قدرت رسیدند تا آنکه یکسال بعد ارتش شوروی به بهانه حمایت از کارمل افغانستان را اشغال کرد.