چهره خبرساز هفته
به همین سادگی
کمتر سیاستمداری بوده است که به اندازه ستارههای سینما یا آوازهخوانان یا ورزشکاران مطرح، اینقدر خبرساز باشد. طوری که عکسش (با وجودی که اصلا خوشچهره نیست) روی تیشرتهای جوانان آمریکای لاتینی باشد یا حتی حرفهایش تبدیل شود به شعارهای برندهای معروف! شاید آخرینش همان چهگوارای معروف بود که هنوز محبوب مردم آمریکای لاتین بخصوص جوانان است، اما انگار هوگو چاوز هم قصد دارد به همان محبوبیت برسد.
روشی که طی آن او به قدرت رسیده کاملا دموکراتیک است! به همین سادگی! رفراندوم میگذارد و نظر مردمش را میخواهد حالا موضوع رفراندوم هر چه میخواهد باشد. اکثر مردم کشورش (54 درصد) که به همهپرسی او جواب بدهند لباس سرخ معروفش را میپوشد و برای مردمش ساعتها سخنرانی میکند. سخنرانیهایی که همه را یاد فیدل کاسترو میاندازد.
هفته گذشته بالاخره هوگو چاوز از مردمش اجازه گرفت تا برخلاف قانون اساسی کشورش بتواند یک دوره دیگر هم رئیسجمهور باشد. اصلا وقتی مردم بخواهند، برای چاوز قانون مفهومی ندارد! او با اعتماد به نفس کامل پیروزیاش را در این همه پرسی پیروزی حقیقت خواند و گفت برای اصلاحاتش لازم میبیند که هنوز رئیسجمهور بماند. همه اینها در حالی است که نرخ تورم در کشورش ونزوئلا بالاترین رقم در آمریکای لاتین است، اما این چیزها انگار نه برای او و نه برای مردمش اهمیت ندارد و فقط سوژه را برای روزنامهها جور میکند. همین اتفاق یک ماه پیش در کشور بولیوی و برای رئیسجمهورش یعنی او و مورالس افتاده بود و همین چاوز را وسوسه کرده بود که میتواند ریاست جمهوری مادامالعمر را از آن خودش کند. کاری که انگار موفق شده است. او در سال 1999 میلادی به مقام ریاست جمهوری رسید و در همان سال با اصلاح قانون اساسی، دوره ریاست جمهوری را از 5 سال به 6 سال افزایش داد، اما حق تصدی این سمت را به 2 دوره متوالی محدود کرد.
گفت و گو
