درد منتشر در بدن

شکایاتی نظیر اضطراب، افسردگی، اختلالات خواب و کمی حافظه، احساس مورمور شدن یا سوزن سوزن شدن در دست و پا، قاعدگی‌‌های دردناک، نامنظم بودن اجابت مزاج، سندرم روده تحریک‌پذیر (کولیت عصبی)‌، تحریک‌پذیری مثانه و تکرر ادرار و احساس تورم در اندام‌ها و مفاصل در این سندرم رایج است.

چه کسانی به این سندرم مبتلا می‌شوند؟

سندرم فیبرومیالژی از بیماری‌های شایع محسوب می‌شود. مطابق بررسی‌های انجام گرفته در کشورهای غربی، تقریبا از هر 50 نفر جمعیت ، یک نفر دچار این سندرم است.

اکثر مبتلایان به این سندرم را خانم‌ها تشکیل می‌‌دهند. بررسی‌ها نشان می‌دهد شیوع این اختلال در خانم‌ها تا 9 برابر نسبت به آقایان بیشتر است. به‌رغم تحقیقات وسیع در سطح جهان هنوز دلایل واقعی این بیماری در پرده ابهام است. اکثر محققان مجموعه‌ای از علل را در بروز فیبرومیالژی موثر می‌دانند و اعتقاد دارند نحوه تاثیرگذاری این عوامل پیچیده بوده و در هر بیمار نسبت تاثیر این عوامل متفاوت است.به عنوان یک قاعده کلی، آستانه احساس درد در مبتلایان به این اختلال نسبت به سایرین کمتر بوده و به طور کلی این بیماران درد را زودتر و بیشتر احساس کرده و به بیان دیگر برای احساس درد مستعدتر می‌باشند. از میان مجموع عوامل برشمرده شده که در ایجاد یا تشدید علائم سندرم فیبرومیالژی موثرند به نظر می‌رسد 3 عامل از دیگر عوامل مهم‌تر هستند: اختلالات خواب، عوامل و بیماری‌های عصبی و عدم آمادگی جسمانی و فیزیکی.

علائم و نشانه‌ها

احساس درد در عضلات و بافت‌های نرم بدن، تپش قلب و احساس سوزش سینه، سردردهای شبه میگرنی و یا دائمی، دردهای ناحیه لگن بویژه در زمان قاعدگی، اختلالات دستگاه گوارش نظیر نامنظمی اجابت مزاج (بعضا به صورت یبوست و اسهال متناوب)‌، احساس گزگز و مورمور شدن در اندام‌ها، تکرر و سوزش ادرار، اختلالات عصبی نظیر افسردگی، اضطراب، کمی حافظه، احساس تورم بویژه در دست‌ها که البته با حالت تورمی که در بیماری‌های روماتیسمی و التهابی دیده می‌شود متفاوت است، حساسیت نسبت به تغییرات دما بویژه سرما.

درمان

اساس درمان، کنترل عوامل اصلی ایجاد سندرم فیبرومیالژی است. 4 محور اصلی درمان عبارتند از: بهبود وضعیت خواب، کاهش تنش‌های روحی و جسمی و درمان اختلالات عصبی، کنترل درد، بهبود استقامت و توان فیزیکی بدن.

در هر حال سندرم فیبرومیالژی هیچ‌گونه عوارض جسمانی مهم نظیر پوکی استخوان، تغییر شکل مفاصل و... را به دنبال نداشته و بیماران هرگز نباید نگران عوارض درازمدت بیماری خود باشند.

دکتر مهرانگیز توتونچی