فیلمسازی در زمان

در بخش نخست می‌بایست ابتدا به اجرای جشنواره امسال اشاره کرد، انصافا امسال نسبت به سال‌های گذشته، انتظام و نظم خاصی در آن حاکم بود. نمی‌توان گفت که هنوز نقص عمده فروش بلیط و یافتن آسان آن مرتفع شده اما بی‌انصافی است که بگوییم نسبت به سال گذشته بهتر نشده با این‌که این پتانسیل حداقل از طریق نرم‌افزاری وجود دارد که این روند فروش و معضل بلیط کمی بهتر حل شود اما این تلاش کاملا مشهود است. ذکر این نکته ضروری است که اکثر مردم این ایام را بهترین روزها برای رفتن به سینما می‌دانند و شاید همین امر نیز سبب گردد تا رسیدن به حد مطلوب کمی فاصله داشته باشیم. امسال نیز به مانند سال‌های گذشته بخش‌های جانبی جشنواره که معمولا مورد توجه علاقه‌مندان سینماست کمی فعال‌تر شده بود بخصوص بخش بازار فیلم که بسیار مورد توجه و اهمیت قرار گرفته بود. سینما رنگ و لعاب خاص خود را دارد و بخش جانبی آن نیز مستثنی نیست اما باید به خاطر داشته باشیم گستردگی این صنعت می‌تواند این بخش‌ها را نیز فعال‌تر نماید و بهتر است این امر نیز در سال‌های آینده بیشتر مورد توجه قرار گیرد. اما آنچه بیش از هر نکته دیگری در جشنواره امسال به چشم می‌خورد و قاعدتا سینما با پایه آن در حال حرکت است خود فیلم‌هاست. اگر بخواهیم بگوییم آثار امسال به مانند سال گذشته است یا این‌که آثار سال گذشته ضعیف‌تر از آثار امسال است، کمی بی‌انصافی کرده‌ایم. به هر حال در هر مقطع با توجه به شرایط خاص اجتماعی حال و هوای خود را می‌طلبد و در ثانی پیشرفت تکنولوژی در این عرصه نیز خالی از تامل نیست، ولی باید اذعان کرد آثار امسال دارای یک انرژی خاصی بودند. آثار چه در بخش داخلی و چه در بخش خارجی همین وضعیت را دارا بودند و در عین حال بیشتر داستان‌های فیلم‌ها، در حوزه‌های گوناگون مشخص بود. کار تحقیقاتی و فنی شده بی‌شک آثاری که وارد بخش مسابقه می‌شوند این وضعیت را دارند، اما شاید تا حدودی تعداد دیگر و مابقی فیلم‌ها نیز از این امر مستثنی نبودند.

باید اشاره شود که سینما که همواره با مردم و نگاه عمومی بایست همراه باشد این خصوصیات ذاتی را باید داشته باشد، اما همواره هستند که برخی از آثار از این وضعیت خارج شده و به جهت توجه بیش از حد گیشه نابود می‌گردند گرچه شاید به صورت آنی مورد توجه قرار گیرند ولی باید بدانیم که هیچ گاه ماندگار نخواهند بود. البته تامل و بحث در باب این مورد بسیار زیاد است و از حوصله این بحث خارج است. باید به خاطر داشته باشیم سینما زمانی قادر خواهد بود تاثیر خود و وظیفه خود را ایفا کند که این اصل را رعایت نماید.

به هر حال جشنواره امسال با تمام کمی و کاستی‌های خود پایان یافت. جشنواره‌ای که یک بار دیگر ثابت کرد فیلم ایرانی پس از 3 دهه از پیروزی انقلاب دارای برجستگی و اهمیت خاصی است.

مهیار نشاط