حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
حال و هوای 30 سال پیش را خیلی خوب توصیف کردید، شما کجا بودید و چه میکردید؟
زندگی مسیر عادی خودش را داشت، اما نوعی شور و هیجان وصف نشدنی همراه با اتحاد و صمیمیتی که واقعا دیدنی بود مردم را همچون موجی پیش برد، من هم مثل دیگران در این اتحاد و همراهی حضور داشتم تا اینکه با جانفشانیها و ایثار و فداکاریها امروز به جایی رسیدیم که در مملکت اسلامی شرایط اجتماعی و فرهنگی خوبی حاکم است و از این بابت خیلی خوشحال هستیم.
آن روزها 39 سال داشتید و مربی؟
بله، من مربی پاس بودم.
از آن دوران خاطرهای دارید؟
یادم هست یکبار با تیم ملی فوتبال ایران برای شرکت در مسابقات مقدماتی جام ملتهای آسیا به اندونزی سفر کردیم و با اینکه چند سال از انقلاب گذشته بود هنوز هم شور و حال پیروزی انقلاب را حس میکردیم.
چه سالی بود؟
سال 63 بود، بازیکنان تیم ملی با عکس امام خمینی(ره) که روی سینه داشتند به میدان میرفتند، همان جا در نمازجمعه هم شرکت کردیم، در مسجد وقتی متوجه شدند که ما ایرانی هستیم و انقلاب کردیم، از انقلاب و رهبر انقلاب میپرسیدند، عکس امامخمینی (ره) و پرچم ایران را از ما میگرفتند تا یادگاری نگهدارند، خیلی به ما احترام گذاشتند و در صف اول نماز به ما جا دادند.
کادر فنی آن زمان چه کسانی بودند؟
من سرمربی بودم و آقای ابراهیمی مربی، بین 6تیم اول شدیم، 22 گل زده و 2 گل خورده داشتیم، کارنامه خیلی خوبی بود و توانستیم کاپ اخلاق را هم بگیریم. آن زمان ورزشکاران خیلی سعی داشتند تا جمهوری اسلامی ایران را همه جا به مردم دنیا بشناسانند، به قول امام خمینی(ره) ورزشکاران سفیران انقلاب بودند و ما سعی داشتیم که اینگونه باشیم.
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....