صبحانه فرانسوی

(تمام این کارها هم از زمانی شروع شد که فرح وارد دربار شد و اسدالله علم وزیر دربار شد... فرح از همان روز اول که وارد دستگاه دربار شد، حتی صبحانه‌اش از فرانسه وارد می‌شد. از غذاها و نوشابه‌های ایرانی تنفر داشت.( )ص 290)‌

کتاب: محافظ شاه، خاطرات علی شهبازی محافظ شاه، انتشارات اهل قلم

آشغال‌های خارجی بهتر از بهترین‌های ایرانی!

گوشه‌ای از مراسم ازدواج شاه و فرح دیبا مشتی از خروار خروار وطن‌فروشی است که آشی چنان شور است که اشک آشپز را درآورده است. از زبان مادر فرح بشنویم:

(هواپیمای اختصاصی به طور مرتب بین تهران و پاریس پرواز می‌کرد تا لوازم مورد نیاز مجلس جشن را به تهران بیاورد... گاهی اوقات خیاط فرانسوی که فراموش کرده بود یک نوار یا روبان را به تهران بیاورد، هواپیما را به فرانسه برمی‌گرداند تا برای او یک قطعه روبان بیاورد! در حالی که همین روبان در تهران هم وجود داشت!)( ص 58)‌

کتاب: دخترم فرح، نوشته فریده دیبا مادر فرح پهلوی زن محمدرضا شاه، انتشارات به‌آفرین

شهبانوی عاشق فرهنگ ایران!!

فرح پهلوی زن شاه که می‌کوشید با علم کردن جشن‌های 2500 ساله خود را علاقه‌مند به فرهنگ ایرانی نشان دهد، در خفا نظرات جالبی درباره آثار فرهنگی ایران داشت. نظراتی که موجب اعمالی شد که جز دزدی آثار تاریخی و باستانی ایران نتیجه‌ای نداشت. مادرش می‌نویسد:( ولی وقتی به سفر پاریس رفتم و موزه «لوور» را دیدم، متوجه شدم انگلیسی‌ها در این غارت آثار فرهنگی ایران تنها نبوده‌اند. همچنین در موزه «آرمیتاژ» در سن‌پترزبورگ کوهی از اشیای عتیقه ایرانی وجود دارد... فرح گفت: «وجود این اشیای ایرانی در خارج از کشور از یک نظر به نفع ایران است؛ زیرا در ایران مردم علاقه‌ای به بازدید از موزه‌ها ندارند، اما در لندن هر سال میلیون‌ها انگلیسی و توریست‌های خارجی از بریتیش‌میوزیم بازدید می‌کنند و ضمن مشاهده آثار ایرانی با فرهنگ و تمدن غنی گذشته ایران آشنا می‌شوند و این برای تبلیغ ایران خوب است!»‌) (ص 186)‌

کتاب: دخترم فرح، نوشته فریده دیبا مادر فرح پهلوی زن محمدرضا شاه، انتشارات به‌آفرین