مبارزی از حوزه و دانشگاه

رهبر معظم انقلاب اسلامی درخصوص شهید مفتح اینچنین گفته‌اند: «مرحوم شهید مفتح، علاوه بر این که یک روحانی برجسته و فداکار و روشنفکر و آشنا به نیاز زمان بود، خصوصیتی داشت که در تعداد معدودی از فضلای آن زمان این خصوصیت وجود داشت و آن قدرت ارتباط‌‌گیری با نسل جوان و دانشجویان و کسانی بود که مایل بودند پیام دین را با زبان روز از یک روحانی و یک عالم به دین بشنوند... تصادفی هم نیست که روز اتحاد دانشجو و روحانی یا حوزه و دانشگاه روز شهادت ایشان قرار داده شده است، چون انصافا حلقه وصلی بود متناسب با چنین خصوصیتی.»

محمد مفتح که متولد سال 1307 در همدان بود پس از گذراندن دوره ابتدایی، جهت فراگیری معارف اسلامی به مدرسه «آخوند ملاعلی» وارد شد و پس از مدتی جهت استفاده از محضر اساتید بزرگ به حوزه علمیه قم مهاجرت کرد و در مدرسه «دارالشفاء» با جدیت فراوان به کسب علوم معارف پرداخت و از محضر بزرگانی چون آیات سیدمحمد حجت کوه‌کمره‌ای، بروجردی، سیدمحمد محقق (داماد)، علامه طباطبایی صاحب‌المیزان و امام خمینی قدس سره استفاده کرد.

در دورانی که سیاستمداران استثمارگر با تبلیغات خود رفتن به دانشگاه را برای عالم ننگ می‌دانستند، شهید مفتح که در قم در علوم حوزوی تدریس می‌کرد، به دانشگاه رفت و در شرایطی که در حوزه علمیه به درجه اجتهاد رسیده بود، در دانشگاه نیز موفق به اخذ درجه «دکتری» شد.

شهید مظلوم آیت‌الله دکتر بهشتی می‌گوید: «با همکاری ایشان‌، کانون اسلامی دانش‌آموزان در قم به وجود آمد که اولین مجمع اسلامی زنده بود که در آن طلبه، دانشجو، معلم، دانش‌آموز و گروه‌های مختلف در کنار هم جمع می‌شدند و جلوه‌ای بود از هماهنگی همه قشرهای جامعه ما بر محور اسلام عزیز و بینش زنده و سازنده اسلام‌.»

به علت مبارزات شهید مفتح، وی در سال 1347 از آموزش و پرورش اخراج و به نواحی بد آب و هوای جنوبی ایران تبعید شد و پس از پایان دوران تبعیدش از بازگشت او به قم جلوگیری کردند. شهید مفتح به ناچار مجبور به اقامت در تهران شد که این مساله آغاز فصل نوینی در زندگانی سیاسی او بود. شهید مفتح پس از مدتی اقامت در تهران به دانشکده الهیات دانشگاه تهران رفت و در آنجا مشغول به تدریس شد.

وی در حسینیه ارشاد نیز مشغول فعالیت‌های علمی تبلیغی و سخنرانی شد که بعد از تعطیلی این حسینیه توسط ساواک، با قبول امامت جماعت مسجد جاوید در سال 1352، هسته دیگری ایجاد کرد تا خلاء به وجود آمده را پر کند.

سرانجام بعد از گذشت یک سال و نیم در سوم آذر 1353، پس از سخنرانی حضرت آیت‌الله خامنه‌ای، مسجد جاوید مورد هجوم ساواک قرار گرفت و تعطیل شد و شهید مفتح هم دستگیر و به زندان افتاد. شهید مفتح در سال 1356 با برگزاری نماز باشکوه عید فطر در قیطریه در خطبه‌های نماز برای اولین بار نام امام خمینی قدس سره را آشکار بر زبان جاری کرد و رهبری امام را مورد تاکید قرار داد. سخنان شهید مفتح در خطبه‌های نماز عید فطر در سال بعد (57‌) و تعطیل اعلام کردن روز پنجشنبه 16 شهریور 1357، زمینه‌ساز راهپیمایی 17 شهریور و به وقوع پیوستن جمعه خونین شد.

عضویت در شورای انقلاب و تشکیل کمیته استقبال از امام خمینی(ره)‌ از دیگر اقدامات شهید مفتح در آستانه انقلاب اسلامی بود. سرپرستی دانشکده الهیات و عضویت در شورای گسترش آموزش عالی کشور نیز از آخرین مسوولیت‌های شهید مفتح بود.

ساعت 9 صبح روز 27 آذر 1358، شهید مفتح به همراه دو پاسدارش در مقابل دانشکده الهیات دانشگاه تهران از خودرو پیاده شدند. چند نفر مسلح از عناصر گروهک فرقان که از مدتی قبل منتظر ورود دکتر مفتح بودند به محض پیاده شدن وی، شهید مفتح و دو پاسدارش را هدف قرار دادند.

دکتر مفتح که از چند ناحیه و ازجمله سر، مورد اصابت گلوله قرار گرفته بود توسط مردم به بیمارستان منتقل می‌شود، اما تلاش پزشکان مثمرثمر واقع نمی‌شود و پس از گذشت چند ساعت دکتر محمد مفتح به جمع شهدای انقلاب اسلامی می‌پیوندد.