عروس دریایی آنقدر در فراق شوهرش اشک ریخت که آب دریا را شور کرد.
امیدوارم «تبعیضنژادی» دامن رنگین کمان را آلوده نکند.
وقتی به «تو» میاندیشم، اشک شوقم روی سراب تصویرت میریزد.
تاریخ مصرف آب را، تشنگی تعیین میکند.
قطره باران، متواضع، زیر ذرهبین هم اظهار کوچکی میکند.
وقتی آسمان میگرید، بغض ناودان هم میترکد.
سایه آدمهای سیاه و سفید یک رنگ است.
گلهای قالی، قطرههای اشکم را به «شبنم خواندگی» قبول میکند.
آدمی که شنا بلد نباشد، غرق در افکارش نمیشود.
مترسک چشم چراغ مزرعه، برای بهتر دیدن گل آفتابگردان به چشمانش عینک آفتابی میزند.
اسماعیل جوکار