الفبای مبارزه

شروع به سخن کردم و حمد و ثنای خدا را به پایان رساندم، اما جمعیت آرام نشد. حالا امام هم منتظر سخن گفتن من بود. من ناگهان گفت: الف، ب، پ، ت، ث، ج، چ، ح،خ، د...

مردم باشنیدن کلمات فوق آرام شدند، لابد فکر می‌کردند که آوردن الفبا در این مکان و جلسه چه دلیلی دارد؟ چون هیچ کس روی منبر الف، ب نمی‌گوید؛ خلاصه جلسه آرام شد و شعری قرائت کردم که مضمون آن اظهار مسرت از آزادی حضرت امام بود. سخنان اصلی خود را ادامه دادم و گفتم: غرض من از آوردن کلمات الفبایی، نشان دادن این است که ما هنوز در آغاز راهیم، باید آماده باشیم تا نهضت را با موفقیت تا آخر برسانیم.

خاطرات آیت‌الله ابوالقاسم خزعلی، تدوین: دکتر حمید کرمی‌پور، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، صص116 115.