الفبای مبارزه
امام که در پگاه روز 15 خرداد سال 1342 دستگیر شده بود، در شامگاه روز 16 فروردین 1343 آزاد شد. خبر آزادی امام به سرعت در سر تا سر قم و ایران منتشر شد و گروههای مختلف مردم به دیدار امام شتافتند. به همین مناسبت روز21 فروردین مراسمی در مدرسه فیضیه با حضور امام برگزار شد. ازدحام و شور و احساسات جمعیت به حدی بود که خطیب اول نتوانست سخنان خود را به اتمام برساند، لذا از منبر پایین آمد. به دنبال او آیتالله خزعلی به منبر رفت. او که ناکامی سخنران اول را دیده بود، تصمیم گرفت با اقدامی ابتکاری، توجه مردم را جلب کند و جمعیت را آرام سازد تا به سخنانش گوش فرادهند، ایشان در این زمینه میگوید:
شروع به سخن کردم و حمد و ثنای خدا را به پایان رساندم، اما جمعیت آرام نشد. حالا امام هم منتظر سخن گفتن من بود. من ناگهان گفت: الف، ب، پ، ت، ث، ج، چ، ح،خ، د...
مردم باشنیدن کلمات فوق آرام شدند، لابد فکر میکردند که آوردن الفبا در این مکان و جلسه چه دلیلی دارد؟ چون هیچ کس روی منبر الف، ب نمیگوید؛ خلاصه جلسه آرام شد و شعری قرائت کردم که مضمون آن اظهار مسرت از آزادی حضرت امام بود. سخنان اصلی خود را ادامه دادم و گفتم: غرض من از آوردن کلمات الفبایی، نشان دادن این است که ما هنوز در آغاز راهیم، باید آماده باشیم تا نهضت را با موفقیت تا آخر برسانیم.
خاطرات آیتالله ابوالقاسم خزعلی، تدوین: دکتر حمید کرمیپور، مرکز اسناد انقلاب اسلامی، صص116 115.
تازه ها
گوناگون
گفت و گو
نادر فریادشیران در گفت و گوی اختصاصی با جام جم آنلاین؛
۱۶ نفر را با خودم به جام جهانی نمیبردم / فرانسه، شانس اول قهرمانی
