چگونه می‌بینیم؟

وظیفه اصلی چشم دریافت نورهای خارجی و متمرکز ساختن آن روی شبکیه است تا به این ترتیب تصویر دقیقی از جسم مشاهده شده روی شبکیه ایجاد شود. این در حالی است که برای دیدن اجسام باید پیام‌های عصبی از شبکیه به مغز ارسال شده و تفسیر شود. در قسمت جلویی کره‌چشم پنجره شفافی قرار دارد که قرنیه نامیده می‌شود.

نور وارد شده به چشم ابتدا وارد قرنیه شده و پس از عبور از مردمک به عدسی چشم می‌رسد که عدسی نور دریافتی را برای ایجاد تصویری واضح روی شبکیه متمرکز می‌کند. شبکیه چشم متشکل از میلیون‌ها سلول حساس به نور است که میزان حساسیت آنها به نور متفاوت است. گیرنده‌های نوری استوانه‌ای برای دید در محیط‌های تاریک و گیرنده‌های نوری مخروطی برای تشخیص رنگ و جزئیات تصاویر تمایز یافته‌اند. گیرنده‌های نوری شبکیه پرتوهای نور دریافتی را به پیام عصبی تبدیل می‌کنند که از طریق عصب بینایی به مغز منتقل می‌شود.

ملتحمه یک لایه شفاف محافظ است که سطح داخلی پلک و سطح سفیدی کره چشم را پوشانده است. این لایه متشکل از رگ‌های خونی و مقدار زیادی از گلبول‌های سفید است. قرنیه چشم نیز قسمت شفاف کره چشم است که از پشت آن ساختمان داخلی چشم قابل مشاهده است. عنبیه نیز بخش رنگی پشت قرنیه است که سبب اختلاف چشم افراد از نظر رنگ می‌شود. در بخش میانی عنبیه سوراخی به نام مردمک قرار دارد که میزان نور ورودی به چشم را تنظیم می‌کند. بین قرنیه و عنبیه نیز فضایی به نام اتاق قدامی وجود دارد که داخل آن مایعی به نام زلالیه جریان دارد. این مایع در تغذیه بافت داخلی چشم و شستشوی آن نقش بسیار مهمی دارد. عدسی چشم نیز ساختمان شفافی است که در پشت عنبیه قرار گرفته و در متمرکز ساختن پرتوهای نور ورودی به چشم روی شبکیه نقش دارد. داخل کره چشم از مایعی ژله‌ای و شفاف پر شده است که به آن شکل می‌دهد. این مایع فضای پشت عدسی تا روی پرده شبکیه را می‌پوشاند. مشیمیه پرده نازک سیاه رنگی است که اطراف شبکیه را احاطه کرده و حاوی مقدار زیادی از رگ‌های خونی است که مواد غذایی را به بخش‌هایی از شبکیه می‌رساند. صلبیه نیز بخش سفید رنگ نسبتا مهمی است که دور تا دور کره چشم بجز قرنیه را پوشانده و از ساختمان داخلی چشم محافظت می‌کند.

منبع: visual basic