نتایج زیر، براساس آزمایشهای انجامشده روی کودکان 11 ساله اسکاتلندی در سال 1932 میلادی، به دست آمده است. در آن سال، آزمایشهای خاصی، شامل استدلال کلامی، ریاضیات و درک فضایی از همه بچهها به عمل آمد که طی آن معلوم شد میانگین هوشبهتر یاIQ پسربچهها در این سن، 4/97 بود، در حالی که آن عده از این کودکان که در جریان جنگ به جبهه رفته و کشته شده بودند، یعنی 491 نفر از آنها، میانگین هوش بهتر 8/100 داشتند.
به نوشته پایگاه اینترنتی نیوساینتیست، دکتر یان دیر از انجامدهندگان این تحقیق میگوید: «شاید این امر به دلیل استفاده از سلاحهای پیشرفته در جریان جنگ جهانی دوم بوده که لزوم استفاده از افراد متخصص، دورهدیده و باهوش را در خط مقدم، افزایش میداده است. این در حالی است که مطالعات پیشین نشان داده بود که در جنگهای دورههای قبل، افراد با هوش پایینتر کشته میشدند و افسران عالیرتبه که طبعا باهوشتر هم بودند، از پشت جبهه به هدایت عملیات میپرداختهاند و آمار کشتهها در بینشان پایین بود.»
نتایج این مطالعه در شماره دسامبر نشریه «اینتلیجنس»(هوش) منتشر شده و میتوان آن را چنین تفسیر کرد که در سالهای بعدی عمر بشر، هر بار وقوع جنگ، معادل است با از دست دادن تعدادی از نیروهای نخبه و باهوشترین منابع انسانی یک جامعه.
آخرین تمرینهای تیم ملی فوتبال در سایه حمایت فوقالعاده مردم مکزیک
حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....