نسل نو، فریاد نو

به پا خاستیم و تا پشت درهای سرد و بسته سفارتخانه کشورهایی رفتیم که 60 سال شریک اشغالگری و جنایات دشمن دینی و قومی‌امان هستند و فریاد زدیم که وای بر شما که لکه ننگی هستید بر دامان اسلام.

با این‌که صدایمان در همه خیابان‌ها پیچید اما آن بغض هر روز بیشتر و بیشتر گلویمان را می‌فشرد. چه کاری می‌توانستیم کنیم؟ مگر می‌توان مسلمان بود و در برابر ظلم سکوت کرد؟ مگر می‌توان در آرامش بود و قطعه قطعه شدن کودکان و جوانان را به تماشا نشست؟

اما حال که راه غزه بسته است ما از پا نمی‌نشینیم و با تمام ابزاری که در اختیار داریم فریادمان را بر سر مزدوران بلند می‌کنیم، آن هم نه مقابل درهای بسته سفارتخانه‌های بی‌خاصیت. بلکه در دنیای مجازی، جایی که هیچ محدودیتی نیست. پس ما از همین ابزار برای محکوم کردن جنایات صهیونیست‌ها استفاده می‌کنیم. در اینجا هر جوان و نوجوان ایرانی می‌تواند یک مبارز فلسطینی باشد با موشک‌هایی که بردشان تا آن سوی آب‌هاست.

همه دست به کار شویم، برای دختران و پسران غزه یک مطلب در وبلاگ و یا سایت خود قرار دهیم، حتی یک عکس هم کفایت می‌کند تا آزادیخواهی‌ را فریاد کنیم. سعی می‌کنیم به آنها که با مردم فلسطین همزبان هستند، اما اکنون سکوت کرده‌اند یادآور شویم که مسلمان بودن به عمل است نه زبان. برای مردم غزه یک پست هم که در وبلاگ بگذاریم کفایت می‌کند تا ثابت کنیم ایرانی مسلمان ساکت نمی‌ماند.

مسوولان سایت‌های ارائه کننده وبلاگ هم یاری کنند و برای یک روز، حتی یک روز هم که شده به جای تبلیغات فیلم و امثال آن، صفحاتی از جنایات غزه را نمایش دهند. پس آرام ننشینید و امروز با مردم غزه همصدا شوید، چرا که می‌دانیم سکوت یعنی شکست. فراموش نکنیم که احوال امروز فلسطین فردای هر کشوری است که به جهانخواران لبخند بزند، برایشان دست‌ تکان دهد و هویت و ملیتش را به آنها بفروشد. با ابزاری مجازی معادلات دنیای واقعی را تغییر خواهیم داد، اگر بخواهیم.

سعید نوری آزاد