آب زنید راه را، صاف کنید چاه را....!

بیت  در پرده:

دوستان، در پرده می‌گویم سخن
گفته خواهد شد به دستان نیز هم

بعدش منتهی نشستیم خوب همه چی را برانداز کردیم دیدیم که اگرچه عمل اجماع در اجتماع از عملیات کندن کوه هم سخت‌تر است (و این مهم را دیروز نیز در همین محل عزیز یادآوری کردیم)؛ اما وقتی که به هر دلیل  بیخود یا باخود نمی‌شود از بیخ با همه اجماع کرد، لا اقل با یک نفر که می‌شود. فلذا یکی از دوستان را به آواز بلند ندا دردادیم که: بجنب برادر که دیر شد...! امان... امان... آی... امان...

با صدای خیام:

تا دست به اتفاق بر هم نزنیم / پایی زنشاط بر سر غم نزنیم
خیزیم و دمی زنیم پیش از دم صبح / کاین صبح بسی دمد و ما دم نزنیم

لهذا امیدواریم موانع و مشکلات و چاله‌چوله‌های سر راه چنان راست و ریس و صاف و صوف شود که با خیال راحت قدم در راه بگذاریم و ما یا دوست عزیز به تفاهم رسیده‌مان وارد گود شویم. البته دوستان دیگر هم کماکان می‌توانند حضور به هم رسانند و ملالی نیست جز دیدار دوستان. هر که می‌تواند کار کند، بیاید وسط. این گوی و این میدان (البته همین الان خبر دادند که ظاهرا قرار است میدان را بردارند، به جایش دور برگردان احداث کنند.) هرکس می‌تواند وسط کار چرت نزند، قدم رنجه نماید که سخت مشتاقیم. الحمدلله در مورد ما که تا به الان، با این تفاهم و اجماع دو نفره، در حدود 50 درصد قضیه حل است.

یک منبع ناشناخته: فقط می‌ماند 50 درصد دیگر ماجرا که رای آوردن از جانب مردم همیشه در صحنه است!

رضا رفیع