ویتامین درمانی موثر اما حساس!

مگاویتامین درمانی شامل استفاده از مقادیر بالایی از ویتامین‌ها در طول زمان به منظور پیشگیری یا درمان انواعی از بیماری‌هاست. در دهه 1930 و 1940، برخی شواهد علمی‌و بالینی استفاده از ویتامین‌هایC ، E ، و3B-  در مقادیر بالا را اعلام کردند. اوایل دهه 1930دانشمندان کانادایی مصرف دوز بالای ویتامینE  را برای درمان بیماری‌های قلبی عروقی و گردش خون پیشنهاد کردند. در دهه 1940، ویلیام کافمن کتابی درخصوص جزییات درمان آرتروز با دوز بالای نیاسین آمید (ویتامین )B منتشر کرد. همچنین از این ویتامین در درمان کلسترول بالای خون هم استفاده می‌شد که بسیار کارآمد بود. در اوایل دهه 1960 هم تحقیقاتی روی اثر درمانی دوز بالای ویتامین C برای درمان سرماخوردگی و بعدها برای درمان سرطان صورت گرفت.

مگاویتامین درمانی به عنوان یک طب مکمل از مواد مغذی چون کانی‌های رژیمی، آنزیم‌ها، آمینواسیدها، اسیدهای چرب لازم، آنتی‌اکسیدان‌های طبیعی و فیبرهای رژیمی‌ تخمیرپذیر استفاده می‌کنند. با توجه به سهل‌الوصول بودن مکمل‌های غذایی مانند ویتامین‌ها، شاهد افزایش روزافزون استفاده از ویتامین‌ها هستیم.

ویتامین‌ها و بیماری‌ها

بسیاری از روان‌شناسان معتقدند برخی بیماری‌های روانی به دلیل کمبود انواعی از ویتامین‌ها در مغز ایجاد می‌شوند. به نوعی کمبود ویتامین در بدن به دو دسته تقسیم می‌شود: یک دسته مولد فقر غذایی هستند که با اضافه کردن مقدار عادی از ویتامین به غذای روزانه فرد، بیماری قابل درمان و پیشگیری است. دسته دوم به سبب ناتوانی بدن در جذب ویتامین رخ می‌دهد که در این صورت به فرد مبتلا مقادیر زیادی ویتامین داده می‌شود تا بتواند بخشی از آن را جذب کند. مغز آدمی‌ برای داشتن عملکردی مطلوب به مقدارکافی از ویتامین‌ها نیاز دارد. در واقع سلول‌های عصبی و مغزی بیش از سلول‌های دیگر به ویتامینB  وC نیاز دارند. با روش مگاویتامین درمانی می‌توان بیماری‌هایی چون الکلیسم (اعتیاد به الکل)، اسکیزوفرنیا، انواع بیماری‌های روانی، برخی از بیماری‌های پوستی، اعتیاد به مواد مخدر، پیش فعالی کودکان و سرماخوردگی را درمان کرد. به عنوان مثال در تحقیقی که روی درمان الکلیسم صورت گرفت، افراد با مقادیر بالای ویتامین B  مورد درمان قرارگرفتند که در نهایت 77 درصد آنها بهبود یافتند.

مراقب باشید!

علی رغم اثرات درمانی موثری که مگاویتامین درمانی در درمان برخی از بیماری‌ها دارد، باید با احتیاط و فقط تحت نظارت و تجویز پزشک اقدام به انجام این درمان کرد؛ چرا که مصرف مقادیر بسیار بالای ویتامین‌ها می‌تواند اثر کاملا معکوسی برسلامت افراد داشته باشد به طوری که می‌تواند اثرات سمی‌ و خطرناکی بر جای گذارد. زمانی که ویتامین بیش از حد نیاز فیزیولوژیکی بدن مصرف شود، همانند دارو عمل می‌کند. بنابراین استفاده ازویتامین‌هایی با دوز بالا باید تحت نظر پزشک صورت گیرد تا از چنین عوارضی جلوگیری شود. زنان باردار یا زنانی که قصد بچه‌دار شدن دارند نباید از مگاویتامین درمانی استفاده کنند؛ چرا که ممکن است باعث بروز ناهنجاری‌های مادرزادی و سقط جنین شود.

مگاویتامین درمانی از انواع طب مکمل است که در جای خود می‌تواند موثر عمل کند، ولی به شرط آن‌که تحت نظر پزشک باشد؛ در غیر این صورت به جای درمان بیماری، اثرات جبران‌ناپذیری خواهد داشت. از سوی دیگر تکیه براین روش نباید فرد را از روند طبیعی درمان پزشکی بیماری دور کند و از این روش می‌توانید همزمان با درمان پزشکی استفاده کرد.

ندا اظهری