از هر 32آمریکایی یک نفر زندانی است

به گزارش ایرنا ، در تفسیری در شماره روز چهارشنبه گاردین آمده است:«سرزمین آزادی» تبدیل به سرزمین «زندانها» شده است.

از هر 32 فرد بالغ آمریکایی یک نفر پشت میله های زندان در اشکال مختلف آن اعم از زندان ، بازداشتگاه موقت و دارالتادیب نگهداری می شود.

شمار زندانیان در آمریکا از تعداد کشاورزان، از تعداد پیروان کلیسای لوتر و از تعداد بومیان این کشور بیشتر است. آمریکا بیشترین آمار زندانیان را در میان کشورهای جهان دارد.

ظرف سالهای 1973 تا 2000 نرخ افرادی که در آمریکا پشت میله های زندان قرار گرفته اند، چهار برابر بیشتر شده است و شمار زندانیان به بالاترین رقم خود در تاریخ این کشور رسیده است.

عمق این معضل در جامعه آمریکا به حدی است که حتی نامزدهای ریاست جمهوری نیز در تبلیغات انتخاباتی شان گریزی بر آن دارند و همواره از سرسخت بودن در برخورد با مجرمان سخن می رانند. زندان در آمریکا یک صنف تجاری در نظر گرفته می شود.

گاردین تصریح کرد: زندانی کردن افراد یک تیر دوسویه برای حل معضل انحطاط اخلاقی جامعه آمریکاست . با زندانی کردن افراد، هم لکه های پلید از جامعه زدوده می شود و هم بستر مناسب برای رشد صنعت و اقتصاد، بعد از دوران وابستگی به کشاورزی فراهم می شود.

اهمیت نفس وجود زندان در جامعه آمریکا به حدی است که حتی رهبری کنگره هم هرگز در پی اصلاح این سیستم بسیار نابسامان کمر همت نمی بندد.

بسیاری از نمایندگان برای حفظ حیات اقتصادی موکلان و حوزه های انتخابی شان همواره از گسترش زندان در جامعه حمایت کرده اند.
بر پایه گزارش، موضوع حل معضل زندانها در جامعه آمریکا همواره از موضوعات مطرح اجتماعی در آمریکا بوده است.

در قرن نوزدهم گرایشی برای اصلاح زندانها در آمریکا مطرح شد اما قربانی سایر اصلاحات اجتماعی نظیر لغو برده داری، شد. مبارزه برای اصلاح زندانها قربانی مبارزه برای آزادی شد.

واگذار شدن امور زندانهای دولتی به بخش خصوصی بزرگترین ضربه را به جامعه آمریکا زد. در واقع، در آمریکا، نفس وجود زندان به معنای اجرای عدالت نیست، بلکه زندان در حقیقت خوابگاهی برای فرهنگ سازی «پاپ» در جامعه است.

اغلب آمریکایی ها علاقه ای به شنیدن اخبار زندانهایی ندارند که هرگز در فیلم های هالیوودی به تصویر کشیده نمی شود. امروز پرونده سازی برای به زندان افکندن شهروندان، به نوعی تفریح و سرگرمی زشت و ناپسند مردم تبدیل شده است.

مبارزه با گسترش زندانها در جامعه آمریکا مستلزم یک «کلبه عمو تام» است ، تا واقعیت تلخ زندانها را آنگونه که هست نشان دهد نه آنگونه که در فیلم های هالیوددی به تصویر کشیده می شود.

با به حداقل رساندن زندانها ، می توان در مسیری گام برداشت که آحاد جامعه کمتر احساس گناه و بیشتر احساس لذت و رضایتمندی داشته باشند.