حل اختلاف مرزی ایتالیا و یوگسلاوی

در شهر کوچک توریستی راپالو در نزدیکی بندر جنوا ، بین 2 کشور توافق می شود، ایتالیا شهر زارا در ساحل دالماسی را به خاک خود منضم کرده و شهر فیومه دیگر شهر ساحل دالماسی (ریجکا امروزی در کشور کرواسی) به یک کشور مستقل تبدیل گردد.

این توافق دوجانبه نخستین ضربه به پیمان های صلح که چند ماه قبل از این تاریخ به طور قطعی به جنگ جهانی اول خاتمه داده بودند را وارد می کند.این توافق نشاندهنده ظهور دوباره ملی گرایی افراطی بود.

پس از خاتمه جنگ جهانی اول 1914 تا 1918 میلادی ، ایتالیا خواستار سرزمین هایی شد که در سال 1915 میلادی در لندن به ازای ورود ایتالیا در جنگ در صفوف متفقین به این کشور وعده داده شده بود. 

این سرزمین ها در خاتمه جنگ به کشور تازه تاسیس پادشاهی یوگسلاوی که از تجزیه امپراتوری اتریش - مجارستان به وجود آمده بود ، تعلق یافت.

در شب 11 و 12 سپتامبر سال 1919 میلادی ، گابریله آنونزیو، شاعر ملی گرای ایتالیایی به همراه 287 نفر داوطلب شهر فیومه ایتالیایی زبان که متعلق به یوگسلاوی بود را تصرف کرد.

او در روز قبل از آن در نامه ای خطاب به بنیتو موسولینی که در آن زمان مدیر روزنامه «گازتادل پوپولو» بود ، نوشت:«رفیق عزیز ، بازی شروع شد ، من فردا مسلحانه فیومه را اشغال می کنم».

گابریله آنونزیو مدت 18 ماه یک دیکتاتوری شخصی را در فیومه برقرار ساخت و تا آنجا پیش رفت که به ایتالیا اعلان جنگ داد.

پیمان راپالو به طور موقت به اختلافات مرزی ایتالیا و یوگسلاوی پایان داد. اما زمینه برای ظهور ملی گرایان افراطی آماده شده بود.

به این ترتیب در روز 12 نوامبر سال 1920 میلادی ایتالیا و یوگسلاوی به اختلافات مرزی خود براساس پیمان راپالو موقتا خاتمه دادند.

اما ، این مقدمه ای برای ظهور ملی گرایان افراطی بود. آنها در اندیشه انتقام بودند. بنیتو موسولینی به عنوان یک فرصت طلب ماهر توانست از این موقعیت سود جسته و در سال 1922میلادی قدرت را به دست گرفته و حکومت فاشیستی را در ایتالیا برقرار کند.

بهرام افتخاری