فدراسیون فوتبال تجدید نظر کند

آنچه مسلم است؛ تیمی که از وجود بهترین سرمایه‌‌های جوان و آینده‌ساز فوتبال ایران تشکیل شده بود، این قدرت و پتانسیل را داشت که حتی عربستان و ژاپن را شکست دهد و مثل نوجوانان بر بام فوتبال آسیا بایستد. اما افسوس که نناد نیکولیچ آن مرد سرنوشت‌ساز و تاثیرگذار برای تیم ملی فوتبال جوانان ایران نبود تا این تیم در بهترین شرایط و تنها به دلیل دور بودن از انسجام تیمی و ضعف‌هایش بر روی نیمکت، به 2 شکست تحقیرکننده تن دهد و خیلی زود بلیت بازگشت از عربستان را برای خود اوکی کند.

تیم نناد نیکولیچ آنقدر از فاکتورهای مثبت تیمی بی‌بهره بود که هرکس ساز خود را می‌زد و حاضر نبود با قرار گرفتن در کارگروهی، به رونمایی از قدرت حقیقی تیم کمک کند.

در حقیقت بر اثر ضعف در فرماندهی نیکولیچ، جوهره واقعی تیم ملی فوتبال جوانان از نظرها پنهان ماند تا خیلی‌ها که تصور می‌کردند عربستان و ژاپن نیز نمی‌توانند مانعی برای صعود تیم به دور دوم مسابقات جوانان آسیا باشند، آرزوهایشان را بر باد رفته ببینند. در شلختگی تیم نیکولیچ همین بس که احسان حاجی‌صفی ، پنالتی‌زن تیم، در دیدار با ژاپن، پشت ضربه پنالتی نمی‌ایستد تا ضربه‌ای که می‌توانست پیام‌آور تساوی 3  3 شود و معادلات را به گونه دیگری برای تیم ما رقم بزند، مفت هدر برود و انگیزه‌های مثبت جهت غلبه بر حریف را کاهش دهد؛ دیداری که آن را در پایان 4 بر 2 باختیم تا بازی امروز با یمن، بی‌خاصیت‌ترین دیداری باشد که جوانان در آن به میدان خواهند رفت.

اگرچه امروز و با حذف از مسابقات قهرمانی آسیا، دامنه اعتراض‌ها به عملکرد نناد نیکولیچ بالا گرفته، اما مساله تاسف‌انگیز این است که سکان هدایت تیم فوتبال امید نیز از سوی فدراسیون به این مربی کروات سپرده شده است!

اگرچه صلاح مملکت خویش خسروان دانند، اما عقل سلیم حکم می‌کند به مربی رفوزه شده مسوولیت دیگری واگذار نشود؛ بویژه این که سرنوشت تیم فوتبال امید برای ورزش ما حائز اهمیت بسیار بوده و به هیچ‌وجه نمی‌خواهیم این انتظار حضور در المپیک برایمان فراتر از 36 سال برود. به هر حال امیدواریم، فدراسیون فوتبال با برآوردی روشن از راهی که پیش‌رو داریم، تصمیم بهتری بگیرد.