مجلسی با مسوولیت‌های دشوار

اگرچه این مجلس نیز همچون مجالس پیشین باید عمده اهتمام خود را روی تدوین قوانینی متمرکز سازد که مورد نیاز کشور بوده و به تعبیر رهبر معظم انقلاب نرم‌افزار حرکت کاروان توسعه و حیات اجتماعی را فراهم می‌کند، اما مواجهه با شرایط موجود بین‌الملل و موضوعات مهم داخلی از مجلس فعلی، نهادی ویژه و با مسوولیت‌های دشوار ساخته است.

برخی معتقدند جامعه‌داری یا امر سیاست‌ورزی به مانند سردردی دائمی است که امکان بهبود قطعی آن ناممکن است، اما می‌توان به تسکین آن امیدوار بود و برای آن چاره‌ای اندیشید.

از این روست که با ملاحظه شرایط موجود داخلی و خارجی جمهوری اسلامی ایران باید با شناخت مسائلی که پیرامون مجلس شورای اسلامی وجود دارد، به ارتقای شأن مجلس و رسیدن آن به جایگاه واقعی‌اش مدد رساند و بر موانع پیش‌روی آن فائق آمد.

به نظر نمی‌رسد کسی از آحاد جمهور مردم موافق مجلس ضعیف و غیر اثرگذار باشند، چرا که سابقه کار این نهاد و جایگاه پیشین و فعلی آن به عنوان «عدالتخانه» بر اهمیت و ضرورت آن روز به روز می‌افزاید.

پرسش اساسی اینجاست چه کسانی از مجلس ضعیف بهره‌مند خواهند بود؟ و چه کسانی به دنبال تضعیف نقش و سست شدن بنیادهای استواری آن هستند.

امروزه بر کسی پوشیده نیست که هر دوره جدیدی از مجلس نسبت به دوره یا دوره‌های پیشین از ظرفیت‌های علمی و کارشناسی بیشتری برخوردار گشته است و به مدد آمار می‌توان احراز کرد که به لحاظ تحصیل و تجارب، این مجلس قدرتمندترین مجالس هشتگانه بوده و مجلس آتی به لحاظ شکلی و تحصیل از مجلس فعلی مطلوب‌تر خواهد بود اما ترکیب اعضای کمیسیون‌ها با وسواس و دقت بیشتری انتخاب شده‌اند، رئیس آن علاوه بر داشتن ظرفیت حل و فصل مسائل داخلی، دارای وجهه بین‌المللی و شخصیت دیپلماتیک است، تعداد چهره‌های ملی حاضر در آن افزایش یافته‌اند.

برای حل و فصل مسائل مهمی چون مبارزه با فقر، فساد و تورم که از اصلی‌ترین مطالبات رهبری و مردم است، مجلس و دولت نیازمند انسجام و اتحاد بیشتری هستند. مجلس باید برای تحقق عدالت اجتماعی، کاهش فاصله بین طبقات اجتماعی، رسیدن کشور به جایگاه مطلوب مدنظر چشم‌انداز 20 ساله کشور، اجرای طرح‌های بزرگی چون تحول اقتصادی، برخورد شایسته با موضوع انرژی صلح‌آمیز هسته‌ای، ارتباطات بین‌المللی به‌ویژه پروژه برخورد با آمریکا، تدوین قوانین مناسب با حال و روز توسعه کشور و... خود را آماده سازد.

بسیاری از قوانین موجود باید مجددا مورد تنقیح و بازنگری قرار گیرند تا تکلیف مردم با آنها روشن شود. نگاه ملی در مسائل بر توجهات منطقه‌ای و قومی افزایش یابد.

براستی آیا همه اینها نیازمند برخورد مطلوب‌تر و شایسته‌تر با مجلس نیست؟ تضعیف مجلسی که به تعبیر امام(ره)‌ برآمده از الله‌اکبرهای مردم است، به نفع چه کسی یا چه جریانی است؟ به نظر می‌رسد امروزه بازخوانی پرونده روابط بین دولت و مجلس یک ضرورت امکان‌ناپذیر است که مسوولیت روسای آنها را سنگین‌تر ساخته است.

مجلس شورای اسلامی امروزه با مسوولیت‌های دشواری روبه‌روست که جز با همراهی و همیاری دوستان و یاران، حل و فصل مشکلات مردم ممکن نیست. مجلس باید در خدمت انقلاب و کشور باشد و به ظرفیت‌های توسعه کشور کمک کند و این امر محقق نخواهد شد، مگر آن که مجلس بتواند نقشه راه خود را برای افق درازمدت چشم‌انداز تبیین کند.

جواد جهانگیرزاده 
عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس شورای اسلامی‌