یک دولت دروغگو

نه فقط دولت آمریکا اتهام‌های فوق علیه این 6 الجزایری را  که همه آنان شهروند بوسنی شده یا ساکن بوسنی بودند  پس گرفته، بلکه وکلای مدافع این اعراب  که قبلا از قصد چنان توطئه‌ای در دادگاه سارایوو تبرئه شده بودند  پی برده‌اند دولت آمریکا تهدید کرده بود اگر این مردان به نیروهای آمریکایی تحویل داده نشوند سربازان خود را از نیروی حافظ صلح ناتو در بوسنی خارج خواهد کرد. براساس شهادت علیجا بهمان، نخست‌وزیر بوسنی،‌ کریستوفر هوه معاون سفیر آمریکا در بوسنی در سال 2001، به او (نخست‌وزیر بوسنی) گفت اگر وی الجزایریهای فوق را به آمریکایی‌ها تحویل ندهد، «وای به روز بوسنی و هرزگوین».

این که چنان تهدیدی انجام شود  وولفگانگ پتریچ، نماینده عالی بین‌المللی در آن زمان دربوسنی، به وکلای دادگستری گفته چنان تهدیدی صورت گرفت، برای نخستین بار نشان می‌دهد سیاست خارجی آمریکا در جنگ جورج بوش با تروریسم به چه حد از بی‌رحمی رسیده و فاقد اصول اخلاقی بود. دولت آمریکا با حذف حمایت نظامی و دیپلماتیک خود از فرآیند صلح بوسنی، می‌بایست از توافق دیتون، که خود برای انعقاد آن مذاکره کرده بود، دست برمی‌داشت. در آن صورت دولت بوسنی مشروعیت خود را از دست می‌داد و چه بسا
این کشور بار دیگر دستخوش جنگ داخلی می‌شد که به قیمت زندگی ده‌ها هزار غیرنظامی و قتل‌عام و هتک حرمت دسته جمعی زنان تمام می‌شد و مردم بوسنی مجبور به تحمل «ترور» به مقیاسی بسیار بزرگتراز حملات القاعده به ایالات متحده می‌شدند.

برخلاف نتیجه تحقیقات سه ماهه پلیس بوسنی، تبرئه شدن زندانیان، و تقاضای ویژه سازمان حقوق بشر بوسنی که براساس توافق دیتون تشکیل شده بود، دایر بر این که 6 شهروند الجزایری نباید مجبور به ترک بوسنی شوند، نظامیان آمریکایی هر 6 نفر را دستگیر کردند، به غل و زنجیر بستند، و با بستن چشمان‌شان آنان را با هواپیما به گوانتانامو فرستادند.

بخشی از پرونده علیه بن سیاح به پیدا شدن یک تکه کاغذ در خانه او مربوط می‌شود که روی آن شماره تلفن شخصی به نام ابوزبیدر نوشته شده بود که ظاهرا از عوامل القاعده بود اما  پلیس بوسنی نتوانست در افغانستان یا پاکستان با آن شماره با کسی تماس بگیرد. حالا ما معتقدیم این شماره ساختگی بود.

منبع: ایندپندنت‌

متن کامل را در جام‌جم آنلاین بخوانید.