دیالوگهای ناتمام
تابوکی 6 ماه از سال را به اتفاق همسر و دوفرزندش در لیسبون میگذراند و بقیه سال را در توسکانی و در آنجا ادبیات پرتغالی تدریس میکند. در حقیقت تابوکی خودش را نویسندهای با حس هستیشناسانه میداند. او به صورت منظم برای روزنامهها مقاله مینویسد و در «کوریره دلاسرا» و «ال پاییس» معمولا ستون ثابتی دارد. برای همین هم او جایزه روزنامهنگاری «فرانسیسکو د سرسدو» را در سال 2004 دریافت کرده و مدال افتخار پادشاه اسپانیا پرنس فیلیپ را برای اعتبار آثار روزنامهنگاری و تلاش برای آزادی بیان به دست آورده است.
با این حال او از احساسات درونیاش هم فاصله نمیگیرد و همچنان آثارش را بر مبنای زندگی درونیاش شکل میدهد. یک زندگی غنی که از سالها خواندن و تجربه کردن پربار شده و تاریخ و سیاست و جغرافیای کشورش در آنجایی خاص دارد. او در آثارش تاریخ و حیات سیاسی نیم قرن اخیر اروپا را مرور کرده است. شبهای هند، سستو، تریستانو میمیرد، میدان ایتالیا از رمانهای تابوکی و گویا اسمش مارکونی بود و دیالوگهای ناتمام از نمایشنامههای اوست که به فارسی ترجمه و منتشر شده است.
گفت و گو
