چهره خبرساز هفته

رضایی؛ «علی دایی کوچک »

اول: سیزدهمین دوره رقابت‌های قهرمانی فوتبال نوجوانان ایران برای ما نحس نبود. این بار برخلاف باور قدیمی ایرانی‌ها عدد 13 اتفاقا برای ما شانس هم آورد. کل تیم نوجوانان ایران می‌توانست چهره‌های برنده این هفته ما باشند. از «علی دوستی» سرمربی این تیم که حق زیادی به گردن فوتبال ایران دارد گرفته تا بازیکنان ذخیره این تیم.
کد خبر: ۲۱۲۷۶۹

«علی دوستی» یک استعدادشناس بالفطره است! از زیر دست او مهدی مهدوی‌کیا بیرون آمده که سال‌هاست برای تیم‌های مختلف باشگاهی و ملی افتخارآفرینی کرده است یا جواد کاظمیان که برای این مربی در سال‌های نه‌چندان دور در لیگ دسته دوم به عنوان مهاجم بانک ملی بازی می‌کرد، اما بهانه چیز دیگری بود.

تیم فوتبال زیر 16 سال هفته گذشته ایران با پیروزی مقابل کره جنوبی برای اولین بار به مقام قهرمانی آسیا در این رده سنی دست یافت.

با پیروزی ایران در فینال؛ در 10 مسابقه انجام شده در راه کسب عنوان قهرمانی آسیا تیم ما بدون شکست ماند.
در این 10 مسابقه ایران توانست 31 گل بزند و در 7 مسابقه دروازه خود را بسته نگه دارد. بازیکنان ایران که 18 ماه گذشته را در اردو گذرانده بودند، در نیمه نهایی با امارات متحده عربی روبه‌رو شدند و این تیم را که در یک‌چهارم نهایی توانسته بود استرالیا را 3  2 شکست دهد، با نتیجه قاطع 3  صفر مغلوب کردند. این اما برای اولین بار نبود که ایران به فینال می‌رسید.

این رقابت‌ها اما چهره هم داشت و آن هم «کاوه رضایی» مهاجم تیم فوتبال نوجوانان این تیم بود که توانست عنوان بهترین گلزن رقابت‌های قهرمانی آسیا را هم از آن خودش کند.

رضایی که در تاشکند و در بین کارشناسان به «علی دایی کوچک» معروف شده بود، با 6 گل زده در 6 بازی درصدر گلزنان این رقابت‌ها قرار گرفت.

رضایی اولین گل خود را در بازی اول برابر بحرین زد و در بازی با ازبکستان با شوت از راه دور،‌ گل پیروزی بخش ایران را به ثمر رساند تا ایران با نتیجه 2 بر یک از سد میزبان بگذرد.

کاوه در مرحله یک‌چهارم نهایی برابر سوریه در 11 دقیقه پایانی 2 بار تور دروازه حریف را لرزاند تا ایران بتواند جواز حضور در جام جهانی 2009 نیجریه را به دست آورد.

دوم: اما یک سوال اینجا هست که هیچ ربطی به فوتبالیست‌های نوجوان ایران ندارد و روی این سوال به مسوولان ورزش ایران برمی‌گردد. واقعا در این چهار‌ پنج سال فاصله سنی بین نوجوانان و جوانان که با تیم‌های بزرگسال وجود دارد چه اتفاقاتی می‌افتد که هیچ کدام از این افتخارات تکرار نمی‌شود؟ مثلا تیم جوانان بسکتبال ایران همین چند ماه پیش قهرمان آسیا شد، یکی دو ماه قبل‌ترش تیم ملی نوجوانان والیبال هم همین عنوان را برای ایران به ارمغان آورد، اما واقعا 4 سال بعد ما با یک تیم موفق که در رده‌های جوانان و نوجوانان قهرمان بوده‌اند روبه‌روییم؟ واقعا در این چهار پنج سال چه اتفاقاتی می‌افتد که این قهرمانی‌ها تکرار نمی‌شود؟

newsQrCode
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰

نیازمندی ها