این فصل را با پدرم خواندم‌

بازیگران با همنوایی گروه کر، سمفونی‌های «روز واقعه»، «حماسه خرمشهر»، «از کرخه تا راین»، «بوی پیراهن یوسف» و «آژانس شیشه‌ای» و «حماسه ایثار» را اجرا کردند.

قطعات نمایشی امسال را محمد رحمانیان نوشته و نادر رجب‌پور طراح حرکات موزون بود. حبیب رضایی و مریلا زارعی بخش‌های نمایشی «روز واقعه» تا پایان «آژانس شیشه‌ای» را روایت کردند که فصل تازه‌ای از نمایش موسیقی را در دومین اجرای «این فصل را با من بخوان» را رقم زدند.

«این کار نه اپراست، نه باله و نه ارکستر، شکل جدیدی از اجرای موسیقی است که مختص ایران است و باید به نام ایران ثبت شود.» این حرف‌ها را مجید انتظامی می‌زند و می‌گوید: «دلم می‌خواست حالا که چنین زحمتی کشیده شده و سرمایه و زمان زیادی برای این سوئیت سمفونی صرف شده، بتوانم آن را در خارج از تهران هم اجرا کنم، بخصوص از این جهت که بد نیست فرهنگ انقلابمان را در خارج از ایران هم منتشر کنیم. اگر انتهای بروشور سوئیت سمفونی «این فصل را با من بخوان» را که سال گذشته منتشر شد، بخوانید، می‌بینید که من موسیقی این مجموعه را تقدیم کرده‌ام به همه آنهایی که گمنام می‌آیند و گمنام می‌روند و برای صلح و آزادی مملکتشان جان خود را فدا می‌کنند».

این که اجرای امسال به غیر از حضور تعدادی از بازیگران مطرح سینما و تئاتر چه تفاوت‌های دیگری با اجرای سال گذشته کرده خودش یک سوال است، سوالی که انتظامی جوابش را این گونه می‌دهد: «امسال تغییر دیگری نیز وجود دارد، میان‌پرده‌هایی که سال گذشته با پیانو اجرا کردیم، با سازهای مختلف مثل گیتار اجرا می‌کنیم.

مهم‌ترین اتفاقی که امسال برای این کار پیش آمد، حضور پدرم بود، پدر من بعد از 30 سال روی صحنه آمد و این برای من بسیار ارزشمند بود».

او در مورد حضور پدرش می‌گوید: «ایشان بیشتر جملات خود را به شکل بداهه گفتند و یک سناریوی از پیش تعیین شده نداشتند که از روی آن بخوانند. تنها حضور پدرم هم برای من، هم برای بچه‌های ارکستر و هم گروه نمایش گرامی و بزرگ بود. البته باید بگویم که سال گذشته پدرم در تمام مدت این اجرا از ساعت 6‌‌بعدازظهر تا 30/11 شب در سالن حضور داشت و از نزدیک شاهد این برنامه بود ولی امسال حضورش پررنگ‌تر بود».

زهرا توسلی‌