حاشیه خبر

افطار با طعم سیاست‌

محمدرضا عزیزی: نماز جماعتی و افطاری و بعد از آن سیاست و انتخابات ... در این روزها که نسیم انتخابات سال آینده از هم اکنون وزیدن گرفته، عبادت و سیاست در سفره‌های افطار سیاسیون، به هم پیوسته‌اند و این سفره‌ها البته در طیف اصلاح‌طلبان رونق بیشتری دارد که به دلیل زیرطبیعی است:

کد خبر: ۲۰۵۲۴۰

تکلیف اصولگرایان مشخص است، آنها حداقل خیالشان از حضور یک کاندیدای جدی، راحت است. محمود احمدی‌نژاد هنوز فرصت دارد که برای یک دوره 4 ساله دیگر خود را کاندیدای انتخابات ریاست جمهوری کند و بخش عمده‌ای از رای‌دهندگان را به سوی خود متمایل کند. فرصت برای توافق بر سر کاندیداهای احتمالی درگیر در طیف اصولگرایان نیز هست، بنابراین اگر بهانه افطار نباشد؛ بهانه‌ها و فرصت‌های دیگری نیز موجود است که ریش‌سفیدان و راه‌بلدان اصولگرا گروه‌های انتخاباتی تشکیل دهند، از این رو اگر منتظرید که شما را به یک افطاری سیاسی انتخاباتی دعوت کنند، دل به اصولگرایان نبندید، زیرا تاکنون که 23 روز از ماه رمضان گذشته و داریم روز بیست و چهارم را سپری می‌کنیم، هنوز خبری در این زمینه ندیده‌ایم و نشنیده‌ایم و بعید می‌دانم در این یک هفته باقیمانده خبری شود. اما سفره‌های سیاسی افطار در طیف اصلاح‌طلبان پررونق‌تر است؛ قبل از آن که به جهت‌گیری سیاسی متهم شویم، می‌گویم که این هیچ عیبی ندارد، هم طبیعی است و هم کار خوبی است آن هم به این دلایل؛ درست است که تا انتخابات ریاست جمهوری سال آینده فرصت زیادی باقی‌مانده، اما این فرصت برای اصلاح‌طلبان کم است. جناح دوم خرداد سابق و اصلاح‌طلب فعلی هنوز نتوانسته‌اند دلخوری‌ها و کدورت‌ها و اختلافات گذشته را کنار بگذارند. انگار رنجش‌ها و اختلافات چنان عمیق است که به هر بهانه‌ای تازه‌ می‌شود و باز همان حرف‌های سابق زده می‌شود. بنابراین حل این اختلافات نیاز به زمان دارد و مهم تر از زمان، سفره‌های افطار ماه رمضان بهانه‌ای است تا شاید دل‌های پراختلاف سیاسیون این جناح به هم نزدیک شود و بر سر یک یا حداکثر 2 کاندیدا به اجماع برسند. دلیل دیگر، حاشیه‌نشینی قدرت است؛ بی‌تعارف قدرت قوای مجریه و مقننه اکنون در دست اصولگرایان است.

یکی از ابزارها و نیازهای مهم فعالیت سیاسی، در توجه افکار عمومی بودن است. مردم باید دیدگاه‌ها و عقاید شما را نسبت به موضوعات مختلف بشنوند و در جریان باشند.

زمانی که یک جناح سیاسی در قدرت نباشد، فرصت‌های زیادی را برای قرار گرفتن در معرض توجه افکار عمومی از دست می‌دهد و باید فرصت‌های جایگزینی برای رسیدن به این هدف پیدا کند.

سفره‌های افطار با دعوت از نمایندگان مجلس، نخبگان و دانشگاهیان، خبرنگاران و مدیران رسانه‌ها و سخنرانی‌هایی که در این اجتماعات انجام می‌شود، می‌تواند این هدف را محقق کند.

باز هم تاکید می‌کنیم که شرکت در این افطاری‌ها هیچ عیبی ندارد. در نبود احزاب منسجم و مقتدر در ایران استفاده از این شیوه‌های سنتی کار خیلی خوبی است به شرطی که نمک گیر نشوید!