ساخت فیلم سمبلیک خطرناک است‌

در این جلسه بحث و بررسی درباره ساخته‌های مقدم ابتدا از فیلم تجربی آینه آغاز شد؛ فیلمی که در آن برخورد پرنده‌ای با یک آینه طی 4 روز به تصویر کشیده شده بود.

مقدم بعد از نمایش این فیلم در پاسخ به سوال مجری جلسه درباره تعریف خود از سینمای تجربی گفت: از نظر من فیلم تجربی اثری است که در آن از لحاظ کار بصری و تجربی، مخاطب با چیزی مواجه می‌شود که فیلم‌های دیگر آن را به مخاطب خود نمی‌دهند. از سوی دیگر ویژگی این فیلم‌ها این است که این امکان را ایجاد می‌کنند که بعد از دیدن فیلم، تماشاچی حس می‌کند با چیزی آشنا شده که در تجربه‌های قبلی او وجود نداشته است.

وی با اشاره به امکانات اندک اختصاص یافته به ساخت آثار مستند ساخته شده در حوزه باستانشناسی ، به تلاش خود برای ارائه ساختار متفاوت به مخاطب خبر داد و گفت: در این مجموعه تلاش کردیم در ساخت فیلم مستند، به جای قرائت صرف گزارش باستان شناسی و خواندن صرف متون باستان شناسی و کنار هم چیدن متون باستان شناسی، شیوه دیگری در پیش بگیریم و اشاراتی به جهان مثالی و تمثیلی داشته باشیم که قرار است بشریت در آن به رستگاری برسد. به همین دلیل در فیلم ورجم سعی کردم تعبیر بهشت به روایت متون مذهبی قدیمی را با یک منطقه قدیمی باستان شناسی تطبیق بدهم.

مقدم درباره فیلم نفس‌های سایه هم با اشاره به بحث سمبل‌سازی در سینما گفت: شخصا میانه خوبی با فیلم‌های سمبلیک ندارم و معتقدم این مساله می‌تواند برای یک بار در دنیای هنر رخ دهد و در دفعات بعدی به بلاهت پهلو می‌زند، چون در دفعات بعدی این نمادسازی کارکرد خود را ندارد و به همین دلیل، نماد سازی کار خطرناکی است و شخصا سعی می‌کنم هیچ گاه فیلم سمبلیک نسازم.

گفتنی است، در این مراسم نشان فیروزه سینما حقیقت از سوی محمد آفریده، رئیس مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی به محمد مقدم اهدا شد. این فیلمساز متولد سال 1344 در تهران و فارغ‌التحصیل رشته گرافیک و معماری است و از سال 1359 فعالیت در عرصه فیلمسازی را آغاز کرد. ساخت بیش از 30 فیلم کوتاه و بلند مستند و تجربی و  2 مجموعه تلویزیونی نشانه‌های خاک و ایران در سپیده دم برخی از فعالیت‌های وی است.

مقدم همچنین برای فیلم‌های سینمایی شاید وقتی دیگر، باشو غریبه کوچک، یار در خانه، تحفه‌ها و... هم عنوان بندی ساخته است. فعالیت‌های مطبوعاتی نیز بخش دیگری از سوابق این فیلمساز است.