ما آزمودهایم در این شهر بخت خویش / بیرون کشید باید از این ورطه رخت خویش / از بس که دست میگزم و آه میکشم / آتش زدم چو گل به تن لخت لخت خویش...
کد خبر: ۱۹۹۷۲۶
سلام شترگاوپلنگهای تنهای دیار من. حالتان چطور است؟ خوبید؟ با روزهای آخر تابستان چه میکنید؟ راستی حالا اگر نگاهی به همین 2 ماه گذشته بیندازید، چه احساسی به شما دست میدهد؟ از این که آن روزها را خوب و شاد سپری کردهاید، خوشحال میشوید یا فکر میکنید این 2 ماه هم به بطالت گذشت. فقط برای این که بگذرد؟ خیلی از آدمها هستند که روزهایشان را فقط به امید تمام شدن میگذرانند. حالا یا آگاهانه یا ناآگاهانه. اما تنها کار آنها وقت کشی است. فقط برای این که روز شب شود و شب، روز. امیدوارم شما جزو این آدمها نباشید. امروز میخواهم به نامه حمیده. ل جواب دهم. دوست خوبی که دلش میخواهد بداند با پسر مورد علاقهاش ازدواج کند یا نه؟ البته حمیده گفته که خانوادهاش هم موافقند و با ازدواج او مشکلی ندارند، اما او هنوز نمیداند همسر آیندهاش واقعا معیارهای همسر ایدهآل او را برای زندگی دارد یا نه!
خب خواهر خوبم، وقتی تو خودت نمیدانی، من از کجا بدانم؟! راستش به نظر من پیش از هرچیزی، تو باید بدانی که همسر ایدهآل تو چه مشخصاتی دارد. این مهمترین نکتهای است که آدمها باید در ازدواج لحاظ کنند. گاهی اوقات ما فقط فکر میکنیم که میدانیم همسر ایدهآلمان چه مشخصاتی باید داشته باشد. در صورتی که وقتی در کوران یک ماجرای احساسی قرار میگیریم همه آن مشخصات از یادمان میرود یا خودمان را رسما گول میزنیم و به حداقلها رضایت میدهیم. بعضیهایمان هم گمان میکنیم در آینده میتوانیم آن خصوصیات مطلوبمان را به طرف مقابلمان منتقل کنیم یا کاری کنیم که او دست به رفتارها و کارهایی بزند که مطلوب ماست بدبختی همه از همین جا شروع میشود. چون ما به خودمان دروغ گفتهایم. اصلیترین خواستههایمان را نادیده گرفتهایم و به امید این که همه چیز بعد از ازدواج درست میشود اقدام به ازدواج کردهایم اما این اتفاق نمیافتد.
آدمها هر کدام خصوصیات و مشخصات فردی و رفتاری و اخلاقی منحصر به فرد خود را دارند و به خاطر همین هیچ وقت نمیتوانند، آنها را تغییر دهند. ممکن است، اوایل به خاطر عشق دوطرفهای که بین آنها برقرار میشود، خصوصیاتی را که مورد پسند طرف مقابل نیست، پنهان کنند یا سعی کنند زیاد به آن اهمیت ندهند یا آن را وارد زندگیشان نکنند ولی بالاخره روزی میرسد که خسته میشوند و دلشان میخواهد که خود خودشان باشند. با همه خوبیها و بدیها و عیبها و نقاط قوتها. پس بهتر است، پیش از هر تصمیمی واقعا بنشینی و به قول قدیمیها سنگهایت را با خودت وا بکنی. اگر طرف مقابلت حداقل بیش از 50 درصد همان شرایطی را دارد که تو همیشه از همسر ایده آلت در ذهن داشتهای، این کار را بکن وگرنه، نه خودت را بدبخت کن و نه او را. مطمئن باش «نه» گفتن امروز تو ممکن است، ناراحتیهای بسیاری برای تو و طرف مقابلت به وجود بیاورد، ولی در نهایت چند سال بعد هر 2 به این نتیجه خواهید رسید که بهترین کار ممکن را کردهای. امیدوارم پسر مورد علاقهات همانی باشد که تو میخواهی و هر 2 با هم خوشبخت شوید.
خب، باز هم باید رفت. حرفهای ما هنوز ناتمام، تا نگاه میکنی وقت رفتن است. تا هفته بعد درود و بدرود.