ماهواره ای برای جمع آوری زباله های فضایی

یک محقق عضو سازمان هوانوردی و فضایی امریکا، ناسا، با الهام از نقش سگ گله در راندن گوسفندان به سمت آغل ، طرحی ابتکاری برای پاکسازی زباله های بر جای مانده از بقایای سفینه های فضایی ، ارائه کرده است .

کد خبر: ۱۹۹۱۱

بقایای سفینه های فضایی ، ماهواره ها و موشکهایی که طی چند دهه گذشته به فضا پرتاب شده اند، بتدریج مدارهای اطراف زمین را به گورستانی از زباله های فضایی مبدل ساخته اند که خطرات بالقوه ای برای سفینه های فضایی و ماهواره های فعال محسوب می شوند. براساس محاسبات انجام شده ، هم اکنون بیش از یکهزار و 900تن زباله فضایی در مدارهای مختلف زمین در حال گردش است . بخش قابل ملاحظه ای از این زباله ها را قطعات بزرگ بر جای مانده از سفینه ها یا موشکهای قدیمی تشکیل می دهد که قابل ردیابی از زمین است و دانشمندان می توانند با تعیین مسیر آنها، از برخوردشان با سفینه های جدیدا پرتاب شده ، جلوگیری کنند. اما شمار فزاینده ای از زباله های فضایی را نیز قطعات ریزی تشکیل می دهند که از قطعه قطعه شدن تکه های بزرگتر و یا از برخورد این قطعات با یکدیگر به وجود آمده اند. با گذشت زمان بر شمار این برخوردها افزوده می شود و به این ترتیب بر تعداد این قبیل قطعات کوچک که با سرعت 100کیلومتر در ساعت در حال گردش به دور زمین هستند، اضافه می شود. برخورد این قطعات با سفینه های فضایی می تواند خطرات زیادی برای آنها به بار آورد. به نوشته هفته نامه نیو ساینتیست ، چاپ انگلستان یک محقق امریکایی طرحی را برای پاکسازی این زباله ها پیشنهاد کرده است که در آن از میدان مغناطیسی زمین و یک سیم بسیار بلند به طول چند ده کیلومتر برای تولید نیروی لازم به منظور به حرکت درآوردن یک سفینه پاکسازی کننده استفاده به عمل می آید. این سفینه در مدارهای مختلف پیرامون زمین به ردیابی قطعات سرگردان می پردازد و هر بار که وجود قطعه ای را تشخیص داد، ماهواره کوچکی که نقش سگ گله را بازی می کند، رها می سازد تا این قطعه سرگردان را در کنار سیم بلند سفینه قرار دهد. سفینه پاکساز با این شیوه می تواند در هر نوبت تا 100قطعه سرگردان را که وزن برخی از آنها به مراتب از وزن خود سفینه بیشتر است ، جمع آوری کند. برای پاکسازی این قطعات کافی است بتدریج از شتاب آنها کاسته شود تا آنها اندک اندک جذب جو زمین شوند و از میان بروند. اما محقق امریکایی معتقد است که می توان از مومنتوم یا اندازه حرکتی که به وسیله این قطعات در حال گردش به وجود می آید، استفاده بهینه ای به عمل آورد و با یک تیر 2نشان زد. به این معنی که از اندازه حرکت آنها بهره گرفت و اهرم وار یک سفینه فعال و در حال کار را به مدار بالاتری در اطراف زمین اعزام کرد و در همان حال خود این قطعات را به مدار پایین تری ارسال کرد. به نوشته نیو ساینتیست ، هم اکنون ناسا سرگرم انجام مطالعات مقدماتی درخصوص میزان عملی بودن این طرح ابتکاری است .