اراده و تلا‌ش، رمز موفقیت‌

 در کلیات این اثر، عدم باورپذیری، دختری طرح می‌گردد که از قشری خاص در جامعه است؛‌ «ستاره» دختری رنج کشیده در خانواده‌ای فقیر است، خانواده‌ایی که بشدت دارای مشکلات مالی است و گذران آنی و روزمره زندگی برای این خانواده بسیار سخت و دشوار است. کارگردان ضمن طرح و بیان مشکلات اجتماعی در این خانواده از مشکلی مضاعف‌تر و فقری دردناک‌تر سخن می‌گوید، فقر فرهنگی، فقری که سبب گشته تا امکانات و بستری مناسب برای ارتقاء و پیشرفت «ستاره» مهیا نباشد. پس از تعریف و بیان نمای کلی از زندگی ستاره، کارگردان به شخصیت حقیقی و خاص «ستاره» اشاره دارد، شخصیتی خودساخته و کامل که هیچ‌گاه در مواجهه با سختی‌های زندگی کم‌ نمی‌آورد، محکم و استوار می‌ایستد.

ستاره ترحم نمی‌پذیرد و زمانی که می‌خواهد برای عبور از نوسانات زندگی مشغول کاری شود؛ به جرم جنسیتش کنار زده می‌شود. ترسیم این روند در مصمم شدن ستاره بسیار دقیق به تصویر کشیده شده. توانایی‌های ستاره را نخست خانواده‌اش باور ندارند، تا این‌که رفتارهای او و برخوردهایش به نوعی از تحمل‌پذیری سخن می‌گوید ولی با این وجود، در داخل کسی برای طرح موضوعات و سخنانش اهمیتی قائل نیست و دوم جامعه، در برخوردهای گوناگون یا او مورد تمسخر قرار می‌گیرد و تحقیر می‌شود و یا این‌که به سرعت با اخم روبه‌رو می‌شود، و از همین‌جا، کارگردان بادقت خاصی برای او شغلی را طراحی می‌کند که حتی  مردها نیز کمتر توانایی آن را دارند، به عبارت دیگر، طالبی با طرح موتورسواری بر روی دیوار چوبی، آشکارا فریاد می‌زند که زن‌ها می‌توانند حال که سخن از موتور می‌شود و تا حدودی همگان (چه خانواده‌ها و چه اجتماع)‌ از توانایی‌های او مطلع می‌شوند، موانع جدید دیگری سر راه ستاره نقش می‌بندد، استاد محمود که اصولا ستاره را برای این کار کوچک می‌داند و او را باور ندارد و خانواده‌اش به خاطر عرف معمول و برخی سنت‌ها که مانع‌تراشی می‌کنند، اما با این وجود، باز ستاره مصمم‌تر می‌گردد و کم‌ نمی‌آورد.

طالبی در حاشیه داستانش، گوشه چشمی هم به قوانین اجتماعی می‌زند و با پلمپ شدن محل کسب ستاره و یا ممانعت از تردد او در خیابان، برخی مشکلات و موانع را طرح می‌سازد. تمامی این مشکلات زمانی برای یک زن دوچندان است که او قرار است نان‌آور خانه گردد، نان‌آوری که از ترحم بدش می‌آید و می‌خواهد آزاد و مستقل باشد.

طالبی کارگردان دیوار با دقتی خاص دیواری را ترسیم کرده که علاوه بر توانایی خاص یک زن اراده قوی و تلاش زنانی را به تصویر می‌کشد، اراده‌ای که با تمامی مشکلات هیچ‌گاه تسلیم نمی‌شوند و آبرومندانه از گردنه‌های پرخطر زندگی عبور می‌کنند. شاید قرارگیری ستاره در بالای دیوار مرگ و خوشحالی او نمادی کلی از خوشحالی زنانی باشد که با توکل به خدا و اعتماد به نفس، همواره سربلند و پیروز هستند.

حنانه امین‌