در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
علمالهدی با تاکید بر مساله «بحث هویتیابی» فیلمهای فرهنگی به این نکته اشاره میکند که این روزها دیگر فعالان حوزه توزیع و نمایش کمتر به دنبال شناخت نیاز مخاطب هستند و تنها اکران فیلم را هدف قرار میدهند. به عنوان نمونه، سینما عصر جدید مدتی قبل فیلم «ده رقمی» را نمایش داد و حالا فیلم «ریسمان باز» را اکران کرده است. این فیلمها نیز در شرایطی به نمایش درمیآید که در آخرین ماه فصل تابستان، چنین فیلمهایی نمیتوانند مورد علاقه مخاطبانی باشند که هدفشان از حضور در سینما، گذراندن اوقات فراغت است.
سینما خالی بود، اکران کردیم
علی سرتیپی، پخشکنندهای که این روزها 2 فیلم «ریسمان باز و سربلند» را بر پرده سینماها دارد نیز درباره دلیل چنین وضعیتی به خبرنگار ما میگوید: شخصا با این مساله موافق نیستم که در یک مقطع زمانی همزمان 6 تا 7 فیلم مخاطب خاص نمایش داده شود؛ البته دلیل این موضوع هم شرایط خاصی است که سینما آزادی به وجود آورده و با سرگروه شدن این سینما، شرایطی فراهم شده که 3 تا 4 فیلم با سرگروهی این سینما اکران شود. در چند سال اخیر نیز حجم عظیم فیلمهای فرهنگی مانده در پشت اکران سبب شد تا به محض فراهم شدن شرایط، این فیلمها برای نمایش هجوم بیاورند.سرتیپی با اشاره به این نکته که سال گذشته 4 فیلم در همین فصل در حال اکران بود، با اشاره به دو برابر شدن فروش فیلمها در مرداد امسال نسبت به سال گذشته تاکید میکند و با اشاره به این که این مساله تاثیری در کاهش فروش فیلمها نداشته است، میگوید: بهتر بود در کنار این فیلمها، حداقل 2 فیلم تجاری هم اکران میشد تا شرایط گیشه هم بهبود پیدا میکرد. من هم به عنوان پخشکننده در شرایطی که دیدم سینماها خالی بود، سریع فیلمهایم را اکران کردم.
کمی سرگرمی، لطفا!
علمالهدی در بخش دیگری از صحبتهای خود با اشاره به این نکته که فیلمهای فرهنگی باید زمانی نمایش داده شود که مخاطب علاقهمند به چنین فیلمهایی، امکان دسترسی به آنها را داشته باشد، میگوید: در شرایط فعلی که دانشگاهها تعطیل است، طبیعی است که دانشجویان به عنوان مخاطبان این فیلمها نمیتوانند بیننده این آثار باشند. به اعتقاد من، فیلمهای فرهنگی و ارزشمند باید در سینماهای خاصی که چنین هویتی دارند، به نمایش دربیاید و تبلیغات مناسبی برای نمایش آنها صورت گیرد؛ زیرا فیلمهای ارزشمند فعلی نیز فروش راضیکنندهای ندارند. برای چنین فیلمهایی نیز باید اکران هدفمندی در نظر گرفت و این نوع نمایش دادن این فیلمها، به نوعی اکران کور است، انگار فقط میخواهند این فیلمها نمایش داده و رد شود و کسی به دنبال اکران درست نیست. در همه جای دنیا، فیلم تجاری در تعداد زیادی سینما و در زمان کوتاه اکران میشود؛ اما فیلمهای خاص در تعداد کم سینما و در مدت طولانی نمایش داده میشوند.
تجربه نشان داده است؛ فیلمهای فرهنگی نیز در صورت برنامهریزی درست، قابلیت دستیابی به فروش بالا را دارند.
گیلانه، یک تکه نان، قدمگاه، خیلی دور خیلی نزدیک و چند نمونه دیگر مثالهایی است که علمالهدی در این زمینه بیان میکند.
سرتیپی نیز در پایان به این مساله اشاره میکند که اکران عید فطر نیز بیشتر به سمتوسوی فیلمهای خاص رفته است. کنعان، سه زن، دعوت و آواز گنجشکها فیلمهایی است که در نوبت اکران عید فطر است. در چنین فضایی، جای چند فیلم تجاری خوب هم خالی است تا در کنار مفاهیم عرفانی، کمی هم سرگرمی به مخاطب هدیه شود.
در تپش این هفته، ماجرای فریب و تعرض در پوشش عرفانهای دروغین و رمالی را بررسی کردیم
گزارش «جامجم» درباره دستاوردهای زبان فارسی در گفتوگو با برخی از چهرههای ادب معاصر
معاون وزیر بهداشت: