نگاهی به مجموعه ترانه مادری

ملودرامی جوان‌پسندانه‌

ترانه مادری، سریالی جذاب و خوش‌ساخت است که هر شب تعداد زیادی از مردم را به تماشای خود می‌کشاند. غالبا سریال‌هایی که به‌صورت روتین پخش می‌شوند نسبت به مجموعه‌های هفتگی از بیننده بیشتری برخوردارند و هرچه موضوع قصه هم جذاب‌تر باشد این استقبال و پیگیری پررنگ‌تر خواهد بود. ترانه مادری را از چند جنبه می‌توان با سریال پرمخاطب نرگس مقایسه کرد.

کد خبر: ۱۹۵۷۲۸

یکی به‌دلیل پخش شبانه آنهاست که به جز مجموعه‌های طنز موسوم به نود شبی این دو تنها سریال‌های جدی و خانوادگی روتین هستند. دیگر روابط پرپیچ و خم و پرفراز و نشیب یک خانواده که در مجموعه نرگس هم نمونه‌اش را دیده‌ایم. ایرج محمدی و مهران مهام هم به عنوان تهیه‌کننده‌های دو اثر از وجوه دیگر اشتراک آنهاست و شاید مهم‌تر از همه اینها حضور مسعود بهبهانی‌نیا به‌عنوان نویسنده هر دو اثر. البته هنوز ترانه مادری به محبوبیت پدیده نرگس نرسیده است. اما ترانه مادری هم ویژگی‌های زیادی برای پیگیری و تماشا دارد. از ساختار حرفه‌ای و جذاب آن تا فیلمنامه هوشمندانه و ترکیب بازیگران که مجموعه‌ای از هنرمندان کهنه‌کار و کاربلد و چهره‌های تازه و مستعد است. با این‌که بازیگران جوان این سریال تقریبا نخستین تجربه‌هایشان را در عرصه بازیگری انجام می‌دهند اما در مقابل چهره‌های باتجربه‌ای چون هما روستا، دانیال حکیمی، فاطمه گودرزی، مینا لاکانی و... خوب ظاهر شدند.
محسن افشانی بازیگر نقش پویا پیشتر از این در برنامه کودک و نوجوان سابقه مجری‌گری داشت و در یکی دو کار دیگر مثل یک اپیزود مجموعه کارآگاهان بازی کرده بود. و اما سیاوش خیرابی بازیگر نقش بهرام که این کار اولین تجربه تصویری او محسوب می‌شود یا لااقل تا جایی که ما اطلاع داریم نخستین نقش مهم و پررنگ اوست و با وجود برخی از ایرادات جزیی خوب و روان بازی می‌کند و ترکیبی است از محمدرضا گلزار و پوریا پورسرخ و از آنهایی است که قابلیت چهره شدن و محبوب شدن در میان نسل جوان را دارد. و بیتا سحرخیز که در این دو سه ساله تجربه‌های خوبی هم در سینما و هم در تلویزیون داشته است. از کارهای خوبش یکی هم‌خانه (مهرداد فرید) است و دیگری مجموعه راه بی‌پایان (همایون اسعدیان). متاسفانه بازی بعضی از بازیگران با سایرین همخوانی ندارد. به عنوان مثال حسین سحرخیز با وجود این‌که بازیگر توانمندی است، اما مناسب نقش جلال نیست و به جای فرو رفتن در قالب نقش و حل شدن در آن به صورت طبیعی بیشتر ادایی بازی می‌کند و صرفا یک تیپ منفی ارائه می‌کند که در تعارض با بازی‌های روان دیگر قرار می‌گیرد هر چند اگر منصفانه نگاه کنیم این تنها نقش سیاه و منفی مجموعه هم هست و باید هم یک تفاوتی با بقیه نقش‌ها داشته باشد. از موارد دیگر که برای تماشاگر جذابیت دارد روند داستان سریال و مجموعه‌ای از روابط تودرتو و پیچیده است که با پرداختی مناسب، انگیزه کافی برای تماشا در مخاطب ایجاد میکند و بیننده علاقه‌مند به دانستن سرنوشت شخصیت‌ها می‌شود. رابطه بهرام و پویا که برادرند و هنوز تا اینجا از موضوع اطلاعی ندارند. این‌که آنها برادرزاده‌های سمیرا و فرزندخوانده‌های مادربزرگ هستند و به واسطه همین مادربزرگ، فرخ و فرخنده سرپرستی‌شان را پذیرفتند اطلاعاتی است که مای تماشاگر از آن باخبریم و از این نظر چند گام از شخصیت‌های اصلی ماجرا جلوتریم!

سریال ترانه مادری باوجود ساختاری جذاب و کاملا داستانی در حقیقت یک مجموعه آموزشی هم به‌حساب می‌آید و این‌که باعث می‌شود امیدوار باشیم با پخش و تماشای چنین مجموعه‌هایی مادرانی چون فرخنده، مردانی چون فرخ، افرادی چون جلال و پناهی، زنانی چون لیلا و پدرانی چون پدر مریم، به خودشان بیایند و در رفتار با جوانان، خانواده‌ها و فرزندانشان راه صحیح را پیش گیرند و برای تربیت فرزندان برازنده‌ای چون بهرام و پویا تصمیم‌های مناسبی اتخاذ کنند.