از ایتالیا تا یوتا

مسافرت‌های تدارکاتی تیم ملی بسکتبال با سفر به ایتالیا آغاز شد. استرالیا و سپس کرواسی و اسلوونی مقصدهای بعدی مسافران المپیک ایران بود. در حال حاضر  هم تیم ملی کشورمان در یوتا ایالات متحده آمریکا به سر می‌برد. در این‌که بسکتبال ما به این سفرها و بازی‌های تدارکاتی نیاز دارد شکی نیست. از آخرین حضورمان در المپیک 60 سال گذشته است و ما آماده می‌شویم تا با تیم‌هایی که سابقه و تجربه 60 ساله در المپیک دارند، بازی کنیم. تیم ملی پس از سفر به استرالیا با 15 بازیکن عازم کرواسی شد و در این مرحله جدی‌ترین بازی‌‌های این تیم برای معرفی 12 بازیکن اصلی برگزار شد. تورنمنت اسلوونی نیز در راستای برنامه‌های آماده‌سازی رایکو ترومن سرمربی صرب تیم ملی فرصت بیشتری برای هماهنگی فراهم کرد، هرچند همان‌گونه که انتظار می‌رفت، تیم ایران در هیچ‌کدام از این رقابت‌ها برنده نبود. در اسلوونی تیم ملی کشورمان به همراه میزبان، پورتوریکو و نیوزیلند دیدارهای چهارجانبه‌ای ترتیب داد. مقابل اسلوونی تیم 19 رنکینگ جهانی بسکتبال و یکی از تیم‌های اروپایی که هم‌اینک در رقابت‌های گزینشی آتن شرکت دارد، با اختلاف نسبتا زیاد بازی را واگذار کردیم. این تیم الهام گرفته از بسکتبال شرق اروپاست و تا حدودی شبیه تیم‌های روسیه و لیتوانی بازی می‌کند که در المپیک همگروه تیم ایران هستند. راشو نسترویچ کاپیتان تیم اسلوونی در جریان بازی‌ها، حضور ایران در کشورش را مغتنم شمرد و گفته بود تمایل زیادی برای تماشای قهرمان آسیا در کشورش داشته است. اسلوونی در آخرین ایستگاه برای سوار شدن در قطار المپیک با تیم‌های کانادا و کره‌جنوبی همگروه است. حریف بعدی تیم ملی پورتوریکو بود. این تیم اردوی آماده‌سازی خود را در اروپا بنا گذاشت تا روانه رقابت‌های گزینشی المپیک در آتن شود. در رده‌بندی تیم‌های بسکتبال دنیا پورتوریکو دوازدهم است. آنها در گروه D با کامرون و کرواسی به رقابت می‌پردازند. ایران  پورتوریکو در اسلوونی بازی نزدیکی به نمایش گذاشتند،‌ اما تجربه جهانی پورتوریکو در ثانیه‌های آخر باعث پیروزی این تیم شد. این تیم در بازی با ایران از کارلوس آرویو استفاده نکرد؛ اما ریکی سانچز،‌ جان راموس و خوزه باره‌آ امیدهای پورتوریکو در رقابت‌های آتی محسوب می‌شوند. تیم نیوزیلند هم از این نظر که برای رقابت‌های گزینشی المپیک آماده می‌شد،‌ حریف تدارکاتی خوبی برای تیم کشورمان بود. قد بلندهای سیاه در گروه آلمان و کیپ‌ورد قرار گرفته‌اند. بنابراین «نناد یوسینیس» حق دارد از بابت صعود به مرحله بعدی نگران باشد. چهره‌های سیاه از آفریقا و حریفی ناشناخته برای سرمربی نیوزیلند ابهاماتی ایجاد کرده است. بعد از مسابقه آخر در تورنمنت چهارجانبه با تیم‌ملی کشورمان «نناد» اظهار امیدواری کرد کیپ ورد مثل ایران که حریف ناشناخته‌ای برایمان بود، عمل کند!

ایران با نیوزیلند بازی خوبی کرد، اما آسیب‌دیدگی مهدی کامرانی نه‌تنها برای ادامه مسابقه بلکه برای همراهی این بازیکن در المپیک نگران‌کننده بود. اگرچه در اسلوونی شنیده شد کامرانی به المپیک نخواهد رسید، اما چند روز پس از بازگشت تیم دکتر کیهانی خبر داد مهدی تا المپیک آماده می‌شود. همین خبر کافی بود تا دوباره شادی بابت سلامت کامرانی به تیم بازگردد و تیم ‌ملی را با روحیه عازم ایالات متحده کند. سفر به آمریکا شرایط ویژه و مختص به خود را داشت.

با وجود آن که در ابتدای اردوهای آماده‌سازی و برنامه‌ریزی سفرهای تدارکاتی نام آمریکا نیز مطرح بود، با مخالفت‌های مسوولان فدراسیون بسکتبال این سفر منتفی اعلام شده بود، اما پرواز ملی‌پوشان از دبی به آمریکا بسیاری از علاقه‌مندان را که در جریان انجام کارهای مقدماتی این سفر نبودند، شوکه کرد. تیم ملی ایران از سوی اتحادیه بسکتبال آمریکا به این تورنمنت دعوت شده است. 4 روز پیش از مسافرت تیم ملی، جام‌جم به دعوت ایران توسط برایان مک اینتایر نایب‌رئیس روابط عمومی بسکتبال آمریکا اشاره کرده بود. با وجود این که خبر سفر قریب‌الوقوع تیم ایران به آمریکا در سایت خبری MSNBC آمده بود، اما مسوولان ورزش کشورمان تا اعزام تیم، قضیه را مسکوت گذاشتند. برخی رسانه‌ها از حضور بسکتبال در آمریکا به عنوان دیپلماسی ورزش نام بردند. نظیر این دیپلماسی را در تاریخ ورزش جهان بارها شاهد بوده‌ایم. نظیر روابط ورزشی دو کره پس از مناقشات سیاسی فراوان یا بازدید نیکسون رئیس‌جمهور وقت آمریکا از چین به بهانه رقابت‌های پینگ‌پنگ در سال 1972. یوتا در سالت لیک‌سیتی علاوه بر تیم کشورمان پذیرای آتلانتا هاوکز، گلدن استیت، نیوجرسی نتز و سن‌آنتونیو اسپرز است. بعد از پایان رقابت‌های NBA  که ماه گذشته با قهرمانی بوستون سلتیک آن هم برابر لیکرز به پایان رسید، در این تورنمنت تابستانی بازیکنان جوان این تیم‌ها فرصت هنرنمایی پیدا می‌کنند. ضمن آن که ملی‌پوشان آمریکا نیز با مایک ششفسکی خود را آماده رقابت‌های المپیک می‌کنند. بعد از آن که ایران در گروه اول المپیک شانس بازی با ایالات متحده را از دست داد، این فرصت خوبی است تا ملی‌پوشان بسکتبال ایران برای نخستین مرتبه بازی با تیم‌های بزرگ‌ NBA را تجربه نمایند.

آنها برپایی چنین اردو یا بازی‌هایی را در رویاهای خود جستجو می‌کردند. حال آن‌که این اردو می‌تواند جنبه‌های دیگری هم داشته باشد.

پس از بازگشت تیم‌ ملی از آمریکا، ملی‌پوشان خود را برای سفر زود هنگام به چین آماده خواهند کرد. دایموندبال نام رقابت‌هایی است که تیم ملی بسکتبال در آن با تیم‌های آرژانتین و صربستان همگروه است. تیم آرژانتین با ایران در رقابت‌های المپیک نیز همگروه است. مثل استرالیا که چندی پیش3 بازی تدارکاتی با تیم کشورمان برگزار کرده بود، تیم آرژانتین هم می‌تواند 15   10 روز پیش از المپیک آخرین وضعیت تیم ما را مشخص کند. با این سفرهای تدارکاتی هنوز نمی‌توان درباره نتایج تیم ملی در المپیک بروشنی اظهار نظر کرد. آنچه مسلم است، این سفرها نمی‌تواند فاصله 60 ساله با حریفان را کوتاه کند؛ اما فرصت‌های بسیار خوبی برای دستیابی به موقعیت‌های تازه در بسکتبال جهان به‌شمار می‌رود. اگر چه معتقدیم بسکتبال ایران نباید تمام این برنامه‌ها را به 2، 3 ماه پیش از المپیک معطوف نماید آن هم برای 15 بازیکن معدود. برای کاهش از فاصله‌ای که با بسکتبال دنیا داریم، نظیر چنین برنامه‌هایی را باید در طول سال با حضور نفرات و تیم‌های متعدد کشورمان داشته باشیم.

مثلث تیم ایران

در مطالب گذشته هم به این موضوع اشاره کردیم که تیم ملی بسکتبال در تمام بازی‌ها به مثلث مهدی کامرانی، صمد نیکخواه بهرامی و حامد حدادی وابسته است. در مسافرت‌های تدارکاتی این تیم و در گزارش سایت‌های مختلف باز هم نام این 3 نفر به عنوان بازیکنان تاثیرگذار می‌آید.

حتی روزی که تیم ملی به جوانان کرواسی باخت، مدیر تیم‌های ملی کشورمان از غیبت صمد نیکخواه بهرامی و حدادی سخن گفت و غیبت این دو را عامل اصلی شکست برابر کرواسی برشمرد. در شرایط فعلی که کامرانی به دلیل مصدومیت نمی‌‌تواند تا چند هفته تمرین کند، آیا بازیکنانی نظیر داوری و امینی می‌توانند یک ضلع این مثلث باشند؟ آیا ترومن فکر روزهای مصدومیت بازیکنان شاخص و کلیدی خود را کرده است؟

محمد رضاپور