چرا درمان عفونت بیمارستانی‌ مشکل است؟

ظهور مقاومت باکتریایی به بسیاری آنتی‌بیوتیک‌ها مشکل عمده‌ای است که امروزه دست‌اندرکاران علوم بهداشتی و پزشکی با آن دست به گریبانند. در واقع باکتری‌هایی که مسوول ایجاد عفونت‌های اکتسابی بیمارستانی هستند با تغییر آرایش ژنتیکی خود در برابر آنتی‌بیوتیک‌ها از خود دفاع می‌کنند.

کد خبر: ۱۸۹۲۹۷

در سال 2004 «کلستریدیوم دیفیسل» نام باکتری‌ای بود که عامل 44000 عفونت بخصوص در میان سالمندان و بیماران در انگلستان شناخته شد. پژوهشگران دریافته‌اند این باکتری قادر است براحتی آرایش ژنتیکی خود را تغییر دهد و به این ترتیب توانایی خود را برای مقاومت در برابر آنتی‌بیوتیک‌ها به حداکثر می‌رساند. به علاوه کلستریدیوم دیفیسل نوعی ترکیبات شیمیایی تولید می‌کند که دیگر باکتری‌های رقیب را می‌کشد و این باکتری را از اسیدهای صفراوی موجود در روده حفاظت می‌کند. این باکتری در غیاب اکسیژن رشد می‌کند و قادر است در شرایط ناسازگار زندگی تولید اسپور (هاگ)‌ کند و بدین ترتیب به حالت نهفته درآید. در واقع این اسپورها مسوول بیشتر عفونت‌های انسانی شناخته شده هستند و چون به بسیاری از روش‌های گندزدایی مقاومت دارند، نابودسازی آنها دشوار است و براحتی منتشر می‌شوند. یکی دیگر ازشایع‌ترین میکروب‌هایی که سبب عفونت‌های بیمارستانی می‌شود، نوعی باکتری است که به دلیل مقاومت به داروی متی‌سیلین به نام استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی‌سیلین یا به اختصارMRSA نامیده شده است. این باکتری نیز همان طور که از نامش پیداست، به دلیل مقاومت دارویی از حمله آنتی‌بیوتیک‌ها فرار می‌کند.بتازگی نوعی باکتری به نام «آسینتوباکتر بومانی» توجه بسیاری از پژوهشگران را به خود جلب کرده است. این باکتری عامل عفونت‌های مقاوم بیمارستانی در سربازانی است که پس از جنگ افغانستان و عراق به آمریکا بازگشته‌اند. این در حالی است که بومانی تنها یک درصد از عفونت‌های بیمارستانی در کشور ایالات متحده را به خود اختصاص داده است.