بازیهای رایانه ای بسوی خشونت بیشتر می رود

همه چیز برای یک اتفاق وحشتناک موجود است ، آن هم زمانی که خشونت مجازی به خشونت واقعی مبدل شود. به گفته کارشناسان بازیهای رایانه ای ، سازنده این محصولات با تحولی عمده در استراتژی خود

کد خبر: ۱۸۷۱۰

، سعی کرده اند بازیهایی را با خشونت بیشتر برای سنین بین 16تا 35سال بسازند. به گفته استیو کوسکی تا پیش از این ، فهرست طولانی از بازیهای ویدئویی و رایانه ای مربوط به سنین کودکی ( 3تا 10سال ) وجود داشت ؛ اما امسال تعداد بازیها در این زمینه بسیار اندک شده و دیگر سازندگان رغبتی به ساخت آن نشان نمی دهند. به جای آن ، بازیگر براحتی می تواند در نقش سارق ، ماشین ، بانک و خانه ای را بزند و از دست مامور پلیس بگریزد. براستی چرا این چنین شده است ؛ این سوالی است که همگی از یکدیگر می پرسند؛ اما کسی جواب آن را بدرستی نمی تواند بدهد. چندی پیش یکی از نمایندگان در کنگره ، آمار وحشتناکی ارائه کرد. به گفته وی 90درصد از کودکان اظهار کرده اند که والدینشان توجهی به خرید یا اجاره بازیهای رایانه ای آنها، ندارند و اصلا به این موضوع دقت نمی کنند که کودکانشان یا نوجوانانشان از چه بازیهایی استفاده می کنند. از سوی دیگر، تنها یک درصد از کودکان و نوجوانان گفته اند که والدینشان آنها را از بازیهای خشونت آمیز ویدئویی منع می کنند. البته کمپانی ها نیز همیشه دلایلی را از قبل آماده دارند تا تحویل رسانه ها دهند. آنها معتقدند که بر اساس بررسی های صورت گرفته سنین 16تا 35سال آن هم مرد علاقه بیشتری به بازیهای رایانه ای نشان می دهد و برای دلایل بیزینس و فروش بیشتر هم که شده باید به درخواست های آنها جواب مساعد داد. بر همین اساس ، دیگر کسی بابانوئل چاق و خپل را دوست ندارد تا در بازیهای رایانه ای ظاهر شده و برای آنها هدیه بیاورد؛ بلکه آنها دنبال هیجان های پلیسی و جنایی هستند تا کاملا ارضائ شوند. این نکته را در کنار تمایل سنین بالا به بازی بگذارید تا نتیجه ای منطقی گرفته شود. نتیجه این که کودکان مجبورند دور از چشم والدینشان به سوی این گونه بازیها گرایش یابند تا با ترویج خشونت مجازی به طور غیر ارادی برای خشونت واقعی آماده شوند. بدتر از همه ، گسترش کاربرد موضوعات مستهجن روی بازیهاست که موجب خشم برخی والدین شده به طوری که کلا با بازیهای رایانه ای و ویدئویی مخالفت می ورزند. دیگر موضوع مرگ در بازی مهم نیست ، کشتار صدها و بل هزاران نفری رواج یافته و بازیگران نیز با رغبت بیشتر پشت این ابزارهای گیج کننده می نشینند و تمام وقت خود را صرف آن می کنند. از سوی دیگر، مخالفت محض نیز با بازی رایانه ای مسخره به نظر می رسد. این موضوع را نمی توان کتمان کرد که بازیهای رایانه ای کنترل شده در این سنین بخصوص ضرر ندارد؛ اما صرف کردن وقت فراوان ، بسیار مضر بوده و شایسته است تا والدین به آن توجه کنند. سازندگان که خود از سنین بالا هستند، باید کمی به خود بیایند و احساس کنند که کودکان یا نوجوانان خودشان قرار است بازیها را در اختیار داشته باشند و با ذکر این نکته ، محتوای خشونت محض را مد نظر قرار ندهند و کمی هم به جای بیزینس به فکر آینده جان خود و کودکانشان باشند.