پیوند ناگسستنی آنگلوساکسون‌ها

تاخیرهای طولانی پروازها در فرودگاه هیت‌رو لندن، پایتخت بریتانیا و هزینه یک میلیون دلاری دیدار چندساعته جورج بوش، رئیس‌جمهور ایالات‌متحده از این شهر تنها موارد حساسیت‌برانگیز در سفر بوش به لندن نبودند. بوش در آخرین مرحله از سفر خود به اروپا در حالی برای ملاقات با گوردون براون، نخست‌وزیر انگلیس وارد بریتانیا شد که بلافاصله پس از ورود به لندن پس از دیدار کوتاهی با الیزایت دوم، ملکه بریتانیا راهی شماره 10خیابان داونینگ شد تا در ضیافت شامی که براون به افتخار او ترتیب داده بود، شرکت کند.

کد خبر: ۱۸۲۱۷۲

اکنون این سوال مطرح است که با گذشت هشت سالی که از ریاست‌جمهوری بوش می‌گذرد روابط آمریکا و بریتانیا چقدر تغییر کرده است؟ این روابط ویژه دو کشور که همه از آن صحبت می‌کنند تا چه حد ویژه است؟

با پایان دوره زمامداری بوش روابط واشنگتن و لندن نیز ناگزیر وارد مرحله نوینی می‌شود. از زمانی که تونی بلر، نخست‌وزیر پیشین بریتانیا دوش به دوش بوش حرکت می‌کرد تغییرات زیادی در لندن، واشنگتن و دیگر پایتخت‌های جهان به‌وجود آمده است.

براون بر خلاف بلر دیدگاه مشترکی با بوش ندارد. روابط شخصی بوش و بلر بدون شک اهمیت زیادی در این روابط به اصطلاح ویژه داشت اما گذشته از آن پایان نخست‌وزیری بلر تغییرات ساختاری روابط دو کشور را نمایان کرد.

اروپا منطقه نسبتا با ثباتی بوده که برای آمریکا که متوجه خاورمیانه و اروپاست، مرکزیتی ندارد. روشن است که نگرانی برخی در واشنگتن که اتحادیه‌اروپایی ممکن است به رقیبی برای آمریکا تبدیل شود بی اساس بوده است.

وقایع چند روز گذشته نشان داده که اتحادیه‌اروپایی بیشتر مشغول امور داخلی خود است و در امور خارجی از یکپارچگی کمتری برخوردار است.

به نظر می‌رسد روابط واشنگتن و لندن قوی است و همچنان قوی هم باقی می‌ماند. بریتانیا یکی از معدود کشورهای اروپایی است که بلندپروازی‌هایی نظامی در ورای مرزهای خود دارد و دقیقا در عرصه‌های استراتژیک و نظامی (تبادل اطلاعات، همکاری‌های اتمی، عملیات مشترک و غیره) است که این روابط واقعا ویژه است.

از سوی دیگر در برخورد با مسائل عمده‌ای همچون تروریسم، صلح خاورمیانه یا گرمایش کره‌زمین، بریتانیا بیشتر به متمایل به بینش اروپاست تا نگرش آمریکا. این گرایش احتمالا صرفنظر از اینکه ساکن بعدی کاخ سفید چه کسی است، همچنان ادامه خواهد داشت.