دیدگاه هنری امام (ره) پویا و ایجابی بود

وی در گفتگو با  فارس گفت: مهم‌ترین ویژگی حضرت امام در رویارویی با مسائل فرهنگی و هنری را می‌توان پویا بودن اندیشه ایشان خواند. امام بر این باور بودند که هنر باید پویا و سیال باشد و بر هر معنایی برای رسیدن به حقیقت دست یازد و برای رسیدن به حقیقت ساختارشکنی کند.

ابراهیم حسن‌بیگی داستان‌نویس نیز با بیان این‌که امام شخصیتی بودند که به اندازه یک قرن می‌توان درباره ایشان نوشت، گفت: جایگاه شخصیت امام به عنوان الگویی ناب در هدایت افراد جامعه انکار ناپذیر است ولی متاسفانه نویسندگان و فیلمسازان نسبت به ساختن و مکتوب کردن زوایای زندگی ایشان کم‌کاری کرده‌اند.

به گزارش مهر وی افزود: در حال حاضر جامعه ما دستخوش یک فراموشی عظیم شده و نویسنده نیز به عنوان یکی از آحاد این جامعه گرفتار فراموشی است. حضرت امام اسطوره‌ای است که ضرورت دارد نسل‌های بعد او را بشناسند. البته کم‌کاری درباره پرداختن هنری به شخصیت امام خمینی (ره) فقط به نویسندگان و فیلمسازان برنمی‌گردد بلکه دولت نیز باید در این جهت برنامه‌ریزی مطلوب داشته باشد.

حسین اسرافیلی نیز در این باره به فارس گفت: امام می‌فرمودند، هنر ما باید در خدمت اهداف والای انقلاب باشد. اگر شاعران جوان این پند حضرت امام را مدنظر قرار دهند، ادبیات و شعر ما از هر گزندی مصون خواهد ماند. امام همواره از منظر اسلام ناب به هنر نگاه می‌کردند و این همان نگاهی است که در ادب گذشته ما هم بوده است. تعاریف و نگاه امام منطبق بر ذات ادبیات کلاسیک ماست.

وی در پاسخ به این سوال که آیا روند جاری ادبیات و فرهنگ در جامعه امروز با تفکرات امام خمینی همسو است یا خیر، اظهار کرد: مسائل فرهنگی امروز با تفکرات حضرت امام همسو نیست. مسائل فرهنگی، نگاه باز و تحلیل و آزاداندیشی می‌طلبد که در نگاه مسوولان فرهنگی جامعه نیست. مسوولان و رایزن‌های فرهنگی طبق روابط انتخاب می‌شوند و وقتی نگاه می‌کنیم آنها نه علاقه‌ای به قلم دارند و نه اهل قلم هستند و این نشان‌دهنده این مساله است که مسوولان فرهنگی، فرهنگی نیستند و انتخاب‌هایشان حزبی و جناحی است.

محمود حکیمی ‌هم معتقد است، اعلامیه‌های امام خمینی(ره) در دهه 40 و 50 تحولی در زمینه انتشار مقالات و داستان‌های بیدارگرانه ایجاد کرد.

 حکیمی ‌در گفتگو با فارس گفت: در دهه 40 و 50 بیشتر کتاب‌های ادبی و رمان‌ها و داستان‌ها از طرف چپگراها نوشته می‌شد و مطالب ادبی و هنری از سوی مذهبیون کم بود اما اعلامیه‌های
امام خمینی (ره) سبب شد مذهبیون نیز به نوشتن آثاری که به چپ‌ها محدود شده بود، وارد شوند.

حکیمی‌ به ‌عنوان مصداق سخن خود تصریح کرد: علی شریعتی، مصطفی زمانی و پرویز خرسند نویسنده‌های انقلابی پیش از انقلاب بودند که وارد حوزه‌های فرهنگی شدند و از امام تاثیر پذیرفتند.

به گفته پرویز بیگی حبیب‌آبادی نیز آنچه درباره‌ امام خمینی (ره) سروده شده، بیشترین توصیفی است که درباره یک شخصیت در تاریخ ادبیات معاصر می‌توانیم جستجو کنیم. این شاعر در گفتگو با ایسنا افزود: طیف گسترده‌ای از شاعران تقریبا در یک دوره‌ 15ساله در آثارشان به امام (ره) پرداخته‌اند و البته الان هم شاعران به ایشان می‌پردازند.
وی گفت: تنها شاعران نسل اول انقلاب نبوده‌اند که درباره‌ امام (ره) شعر دارند بلکه این به نسل‌های بعدی شاعران هم منتقل شده است. شخصیت امام (ره) به‌گونه‌ای بود که طیف وسیعی از مردم هم تعلق خاطرشان به امام (ره) را با زبان شعر بیان می‌کردند و اینجا باید به ابعاد ارادت مردم توجه کرد.