کاوش

آموزش و پرورش و مشکلات پیشرو

کد خبر: ۱۷۹۴

از آموزش و پرورش به عنوان کلید گشودن دلها و درمانگاه دردهای معنوی ، اجتماعی ، اخلاقی ، سیاسی و حتی اقتصادی نام می برند، چرا که این عرصه ، مکان مقدسی است برای مداوای بیماری ها و دردها و مشکلاتی که به دست انسان در زندگی فردی و اجتماعی اش بروز و ظهور می یابد؛ البته مشروط بر این که نگاه مردم و مسوولان جامعه به این دستگاه عظیم فرهنگ ساز و انسان ساز، نگاه عزت مدارانه ، زیر بنایی ، مولد و سرمایه ای باشد. نگرش خردمندانه و عزت مدارانه و حمایت های راهبردی و عملی و نگاه فرابخشی مسوولان به این دستگاه عظیم انسان ساز و همچنین مشارکت گسترده آحاد جامعه و عزم جدی مردم برای همکاری ، می تواند انگیزه ای قوی به منظر تحقق آرمان ها و انتظارات مقدس و محرکی نیرومند برای عبور سرافرازانه و مقتدرانه کاروان عظیم تعلیموتربیت از تنگناها و معضلات مزمن و کهنه گذشته باشد.بدیهی است نگاه حاشیه ای ، ابزاری ، مصرف زده و غیر مولد به این دستگاه عظیم ، همه آرزوها و انتظارات را بر باد می دهد، امیدها را به یاس مبدل کرده و انگیزه ها را خاموش می کند و هرگونه تحرک و پویایی و نشاط را سلب می کند و دستگاه را ناکار آمد مینمایاند.تحقق انتظارات و آرزوهای بزرگ از دستگاه عظیم تعلیم و تربیت ، در گروی اصلاح بینشها و نگرشهای نامناسب نسبت به آموزش و پرورش و اهتمام جدی در رفع چالشها و تنگناهای مزمن و کهنه است که از سالیان گذشته ، هرگونه تحرک و پویایی را از آن سلب کرده است . مشکلات ناشی از تنگناهای فضاهای آموزشی و پرورشی و ورزشی ، فقدان تجهیزات و امکانات آموزشی و کمک آموزشی مورد نیاز دو سوم نیروی انسانی با تحصیلات کمتر از لیسانس ، کمبود اعتبارات و کسریهای اعتباری ده ساله ، قوانین و مقررات دست و پاگیر و اختیارات ناکافی برای تحول و نوآوری ، تقاضای وسیع آموزش و امکانات کم ، فقدان نگرش استراتژیک و مشخص نبودن سهم آموزش و پرورش در توسعه کلان کشور و مشکلات ناشی از معیشت و منزلت معلمان از آن جمله اند.بدیهی است بی توجهی یا کم توجهی به حل مشکلات مذکور، هرگونه داوری و قضاوت صحیح و منطقی و عادلانه را از عملکرد مسوولان این دستگاه سلب خواهد کرد.تحقق اهداف و انتظارات آموزش و پرورش نیازمند عزم جدی دولت و مشارکت همگانی آحاد ملت و همکاری صمیمانه و عاشقانه همه فرهنگیان عزیز بویژه معلمان و مربیان و رسولان تعلیم و تربیت است که با اصلاح نگرش خود به رسالت پیامبرگونه و همه بعدی و با بهبود روشهای ناکارآمد و بهره مندی از شیوه های نوین ، خلاق ، مشارکت جویانه و با پویایی و نشاط هرچه بیشتر، زمینه های رشد و بالندگی و فرزانگی عزیزترین فرزندان این جامعه را فراهم آورند که انشاءالله چنین خواهد شد.