تلویزیون با ساخت برنامههای ویژه و حتی تهیه میان برنامههای کوتاه خبری سعی میکند اطلاعاتی را درباره موضوعات روز به مخاطب بدهد. برنامهسازان رادیو هم به گونهای دیگر مناسبتهای ویژه را تقسیمبندی و در گروههای مختلف اجتماعی، سیاسی و مذهبی مورد بررسی و تحلیل قرار میدهند.
اما سوال اینجاست که مناسبتهای مختلف بر چه اساسی اولویتبندی میشوند؟ و آیا تهیه و تولید برنامههای رادیو تلویزیون براساس نیاز مخاطبان برنامهریزی شده است؟ و آیا به مناسبتهای ملی و مذهبی باید از یک دید نگریست و بدان پرداخت؟
در بسیاری از برنامههای مناسبتی بیشتر به مناسبتهای مذهبی و بویژه شهادت توجه شده و برنامههای رادیو و تلویزیون از شب قبل از شروع مناسبت مخاطب را متوجه سنگینی برنامه میکنند و این در حالی است که در میلادهای بزرگواران این اهمیت و توجه کاهش پیدا میکند و تنها به یک شادباش و تبریک خلاصه میشود.
مناسبتهای ملیمان نیز از این مقوله مستثنی نیستند. برخی از وقایع ملی و تحولات تاریخی در چند برنامه با تایمهای متفاوت و در ساعتهای خاص به آن پرداخته میشود و برخی دیگر را در یک جمله کوتاه و مختصر بهعنوان یک مناسبت به اطلاع مخاطب میرساند.
در حالیکه همه این روزها و مناسبتهایی که در تقویم بدان اشاره شده مهم است به شرط آنکه
هر کدام از برنامهسازان رادیویی و تلویزیونی در گروههای مختلف مذهبی، اجتماعی، اقتصادی و فرهنگی برای آن برنامه و هدف مشخصی داشته باشند، چرا که مردم، در شرایط کنونی با توجه به پیشرفت رسانههای ارتباطی بیشتر برای سلامت اجتماعی، مسایل فرهنگی، و تاریخی خود کوشش میکنند.
حال وظیفه برنامهسازان برنامههای رادیو و تلویزیون آن است تا با توجه به نیاز روز جامعه، فرهنگسازی درست و تقویت باورهای ملی و مذهبی، برنامههایی در خور و شایسته برای همه اقشار جامعه با سنین مختلف تهیه و تولید کنند تا در کنار یادآوری روزهای مهم سال، اعتماد بهنفس، خودباوری، امید و شادی جامعه را تقویت کرده و از مناسبتهای مختلف به بهترین نحو در جهت بالندگی نسل فردای جامعه و تلاش و همت بیشتر نسل امروز بهره ببریم.
میترا نیکفر
مرور بزرگ ترین جنجال های تاریخ جام جهانی (8)