هریسون فورد

 نتوانست تحصیلات دانشگاهی را ادامه بدهد و چون علاقه زیادی به بازیگری داشت راهی لس‌آنجلس شد و با کمپانی کلمبیا (و کمی بعد با یونیورسال)‌ قرارداد کاری امضا کرد. با بازی در مجموعه تلویزیونی «ویرجینیایی» (1962)‌ تبدیل به چهره‌ای مطرح شد. ولی این مجموعه و یک کار دیگر یعنی آیرون ساید (1967)‌ نشان داد که وی را برای نقش‌های دوم و مکمل می‌خواهند. همین نکته باعث شد مدتی کار هنری را رها کند. چهار سال بعد او با فیلم «آمریکن گرافیتی» (1973)‌ جورح لوکاس برگشت و دوباره چهار سال بعد این فیلم علمی - تخیلی «جنگ‌های ستاره‌ای» (1977)‌ بود که باعث شهرت فراوان وی به عنوان یک بازیگر درجه یک شد. موفقیت بزرگ دیگر این بازیگر، چهار سال بعد از موفقیت مالی فراوان جنگ‌های «ستاره‌ای» بود: «ایندیانا جونز و مهاجمین کشتی گمشده»‌(1981)‌ زندگی فورد با عدد چهار گره خورده است، زیرا چهار سال بعد از «ایندیانا جونز» بود که او برای «شاهد» (1985)‌ نامزد دریافت جوایز اسکار و گلدن گلوب شد. «بازی‌های میهن پرستانه» (1992)‌ بعد از ایندیانا جونز دومین فیلم اوست که به صورت یک مجموعه 3 قسمتی تولید شد. فورد در سال 1993 شاهد موفقیت مالی و انتقادی «فراری» بود که نسخه دوباره‌سازی شده یک مجموعه تلویزیونی پرطرفدار است. قبل از بازیگر شدن کار نجاری می‌کرد و استاد این رشته است. او اکنون این کار را به عنوان سرگرمی ادامه می‌دهد.

به ورزش علاقه زیادی دارد و مدرک خلبانی را گرفته است. همسرش ملیسا ماتیسن فیلمنامه‌نویس است که در بین کارهایش می‌توان به «ئی‌ تی» (1982)‌ اشاره کرد. هنگام بازی در قسمت سوم ایندیانا جونز در سال 1989 زخمی شد. این زخم بریدگی روی صورتش است که تا به امروز هم همراه اوست. فیلم‌‌های مهم فورد عبارتند از: «فرانتیک» (1988)‌ «سابیرنا)‌ (1995)‌، «ایر فورس وان» (1997)‌، «آن چه در زیر نهفته» (2000)‌، «خودکشی‌ هالیوودی» (2003)‌ و «دیوار آتش)‌ (2006).