تظاهرات معلمان تهران

 در حالی که دامنه تظاهرات روندی فزاینده پیدا می‌کرد، به دستور دولت، نیروهای انتظامی برای متفرق ساختن معترضین (معلمان و فرهنگیان)‌ به خشونت متوسل شده و به روی آنان آتش گشودند که در نتیجه آن گروهی از معلمان و فرهنگیان، مجروح و مصدوم شدند و در آن میان دکتر ابوالحسن‌ خانعلی از معلمان تهران هدف گلوله قرار گرفته و به قتل رسید که به دنبال آن دامنه تظاهرات و ناآرامی‌ها، برخلاف انتظار دولت و حکومت، باز هم گسترش پیدا کرد تا آنجا که در جریان تشییع جنازه دکتر خانعلی بیش از یکصد هزار تن از معلمان و دیگر مردم تهران شرکت کرده و بر ضد حکومت، آشکارا موضع گرفتند. بدین ترتیب این واقعه تبدیل به تظاهرات سیاسی ضد رژیم شد در همان حال، معلمان و فرهنگیان علاوه بر تکرار تقاضای افزایش حقوق و مزایا و دستمزد، مجازات قاتل یا قاتلان دکتر خانعلی و نیز کناره‌گیری دولت شریف امامی را خواستار شدند.

به دنبال افزایش بحران، دولت شریف امامی در روز 16 اردیبهشت 1340 کناره‌گیری کرد و روز بعد دکتر علی امینی فرمان نخست‌وزیری گرفت.

منبع:

غلامرضا نجاتی، تاریخ سیاسی بیست و پنج ساله ایران، جلد اول، چاپ اول، تهران، رسا، 1371، ص 173  170.