هنر در خدمت‌ اسلام‌ستیزی‌

گمانه‌زنی درباره انگیزه‌های  رویکرد تبلیغی و سیاسی جدید غرب با توجه به تحولات کنونی جهان و نیز برای دست یافتن به تحلیلی جامع در این زمینه موضوعی ضروری به نظر می‌رسد، زیرا به روشن شدن سیاست‌های داخلی، منطقه‌ای و جهانی جمهوری اسلامی ایران و جلوگیری از افراط و تفریط در واکنش‌ها مساعدت می‌کند.

ضمن این که اگر ابتکارعمل در این زمینه از دست مجامع کارشناسی و تصمیم‌گیرنده خارج شود، زمینه برای تحرکات بی‌برنامه برخی گروه‌های دلسوز اما ناآشنا به ابعاد پیچیده این سناریو فراهم می‌شود و در نتیجه ممکن است آب به آسیاب طراحان سناریو (یعنی صهیونیست‌ها)‌ ریخته شود.

گمانه‌زنی درباره انگیزه‌های توهین به مقدسات‌

شکل‌گیری جبهه ضدمقاومت اسلامی در جهان اسلام: رادیو فردا (12/1/1387)‌ در گفتگویی با افشین الیان، استاد ایرانی‌تبار فلسفه حقوق در دانشگاه لیدن هلند موضوع هتک‌حرمت به مقدسات اسلامی در فیلم مستند هلندی را بررسی کرد؛ هرچند این گزارش رویکردی تبلیغی دارد، اما با کمی تامل روی مطالب مطرح شده در آن آشکار می‌شود مهم‌ترین هدف تهیه این فیلم مستند آن هم با این سبک و سیاق چیست؟

افشین الیان درباره هدف ابتدایی ساخت و پخش این فیلم می‌گوید: «هدف این آدم این است که نشان بدهد رابطه مستقیمی وجود دارد بین تروریسم اسلامی و القاعده و حزب‌الله لبنان و حماس و عراق و یک سری آیات خشونت‌آمیز قرآن.»؛ اما در ادامه محتوای فیلم را به گونه‌ای تشریح می‌کند که برخی ابعاد پنهان ساخت فیلم در شرایط کنونی آشکار می‌شود.

وی در ادامه سعی می‌کند توهین به مقدسات اسلامی در غرب را واکنشی به کوتاهی برخی کشورهای اسلامی قلمداد کند. از این رو می‌پرسد: «برای چه مثلا عربستان سعودی یا مصر انتقاد دارند اینها (تهیه‌کنندگان فیلم موهن این بخش‌های فیلم مستند را)‌ از تلویزیون‌های خودشان (کشورهای اسلامی)‌ برداشتند».

وی همچنین مدعی شد: «از لحاظ شریعت اسلامی من به این فیلم نگاه کردم. دانشمندان دیگر هم نگاه کردند، هیچ گونه قانون شریعت اسلامی را این فیلم نقض نکرده است. این آدم حتی به قرآن دست نزده و آن را تنها از اینترنت گرفته است. مسلمان‌ها خودشان قرائت کردند».

افشین الیان در حالی به این مطلب اشاره می‌کند که در فیلم مستند هلندی بخشی از کاریکاتور دانمارکی موهن به پیامبر اعظم (ص)‌ نیز به نمایش گذاشته می‌شود.

جلوگیری از استحاله غرب و مسیحیت‌

در سال‌های گذشته برخی مقامات کلیسا به صورت پی‌درپی نسبت به آنچه اسلامی شدن غرب یا به عبارت دیگر، خطر اسلام برای هویت اروپا توصیف کرده‌اند، هشدار داده‌اند و برخی مقامات غربی  بویژه آمریکایی  نیز از فعالیت ایران در آمریکای لاتین مسیحی (حیاط‌خلوت کاخ سفید)‌ ابراز نگرانی کردند.

با توجه به این مطلب، یکی از راه‌های جلوگیری از استحاله مسیحیت، دامن زدن به اختلافات مذهبی بین مسلمانان و مسیحیان یا به عبارت دیگر، تحکیم شکاف‌های بین پیروان 2 دین الهی است. به نظر می‌رسد آغاز دور جدید توهین به مقدسات اسلامی از این منظر قابل تحلیل است، اما چگونه توهین به مقدسات اسلامی، استحاله مسیحیت در غرب را به تعویق می‌اندازد؟

توهین به مقدسات اسلامی یکی از مهم‌ترین ابزارهای تحکیم شکاف میان مسلمانان و مسیحیان است. این امر از چند طریق ممکن می‌شود.

الف)‌ اشاعه ویروس نفرت از مسلمانان در میان مسیحیان: اشاعه ویروس نفرت از مسلمانان بین مسیحیان وحدت و انسجام مذهبی به وجود می‌آورد. طرح ادعای حمایت قرآن از تروریسم و به تصویر کشیدن اقدامات تروریستی در آمریکا و اروپا و نسبت دادن آن به مسلمانان در فیلم مستند هلندی در این چارچوب قابل تحلیل است. ضمن این که احتمالا سیاست‌سازان غربی متقابلا روی واکنش توهین‌آمیز مسلمانان نیز حساب کرده‌اند، واکنشی که می‌تواند نفرت از مسلمانان را در میان مسیحیان دوچندان کند.

ب)‌ فرآیند وحدت‌بخشی مقطعی به مسلمانان: در ابتدا تصور می‌شود رهبران کلیسا برای حفظ هویت مسیحی غرب تنها راهی که پیش‌رو دارند، وحدت بخشی به پیروان مسیح است. این در حالی است که این تنها نیمی از راه و یک روی سکه است و وحدت و انسجام بخشی به گروه رقیب  که در اینجا مسلمانان هستند  نیز اقدامی است تکمیلی برای تحکیم شکاف‌ها میان مسلمانان و مسیحیان.

به همین علت، رسانه‌های بیگانه ضمن برجسته کردن توهین به مقدسات اسلامی، واکنش‌‌های مسلمانان به این توهین‌ها را نیز بازتاب می‌دهند، انعکاس این واکنش‌ها اقدامی است برای دامن زدن به اعتراض‌ها در جهان اسلام و در نتیجه تقویت فرآیند هویت بخشی به جهان اسلام، فرآیندی که در نهایت به تقویت فرآیند متمایزسازی و جلوگیری از استحاله مسیحیت کمک می‌کند.

حفظ همزمان بازدارندگی: توهین به مقدسات اسلامی نباید فرآیند بازدارندگی غرب در برابر جهان اسلام را مختل کند، از این رو شاهد پیگیری همزمان دو محور تبلیغی نفی و اثبات دست داشتن کلیت غرب در این اقدامات موهن هستیم. این دو محور تبلیغی ظاهرا متناقض تنها یک هدف را پی می‌گیرد و آن تعدیل واکنش‌ها در جهان اسلام است.

1 - انعکاس مخالفت و اعتراض برخی مقامات غربی، از جمله مقامات هلندی به توهین به مقدسات اسلامی: این مولفه تبلیغی باعث می‌شود افکار عمومی جهان اسلام کلیت غرب را توهین‌کننده به مقدسات اسلامی قلمداد نکند و به این ترتیب تا اندازه‌ای واکنش جهان اسلام تعدیل شود.

2 - روی صحنه رفتن نمایشنامه‌ای بر گرفته از کتاب موهن آیات شیطانی نوشته سلمان رشدی نویسنده مرتد در آلمان (12/1/1387)‌ به نظر می‌رسد سیاست‌سازان و سیاستگذاران غربی سعی دارند با توسعه دامنه توهین به مقدسات اسلامی از دانمارک و هلند به چند کشور غربی ازجمله آلمان، قدرت تحرک جهان اسلام را در برابر این هتاکی‌‌ها محدود کنند. به هر حال تکرار این اقدامات موهن در کشورهای مختلف اروپایی راهی است برای این که جهان اسلام تصور کند طرف آنها در این منازعه تنها یک کشور غربی نیست، بلکه کلیت غرب است.

بهره‌برداری از سیاست وحدت‌بخشی به مسلمانان برای جلوگیری از استحاله مسیحیت به صورت مقطعی اما متناوب (خاموش، روشن/ خاموش، روشن)‌ صورت می‌گیرد و آنچه در بیشتر موارد در دستور کار مقامات سیاسی و مذهبی غرب و رسانه‌های بیگانه قرار دارد، تفرقه‌افکنی و دامن‌ زدن به شکاف‌های مذهبی، مثل دامن زدن به اختلافات شیعه و سنی است.

توهین به مقدسات اسلامی از طرق دیگری نیز به انسجام بخشی به مسیحیت کمک می‌کند:

اولا، گاهی مقامات و رسانه‌های صهیونیستی امید دارند که توهین به مقدسات اسلامی به واکنش متقابل مسلمانان ختم شود. واکنش‌هایی مثل توهین به مقدسات مسیحیان، ازجمله توهین به کتاب مقدس مسیحیان و به این ترتیب احساسات مسیحیان علیه مسلمانان جریحه‌دار شده و از این طریق انسجام و وحدت مسیحیان تقویت شود.

ثانیا، توهین به مقدسات مسیحیان زمینه را برای مشروعیت یافتن اعمال فشار بر مسلمانان اروپا و آمریکا نیز هموار می‌کند. گفتنی است، اعمال فشار بر مسلمانان راهی است برای جلوگیری از گرویدن غربی‌ها به اسلام.
از این منظر، اقدام یک سازمان مردم نهاد ایرانی به ساخت فیلمی درباره کتاب مقدس مسیحیان، اقدامی همسو با سیاست‌های صهیونیست‌‌ها تلقی می‌شود.

ثالثا، منطق اسلام و پاسخگویی معارف اسلامی به نیازهای عصر حاضر از سویی و پاسخگو نبودن معارف خرافی و تحریف شده ادیان دیگر مهمترین عامل اقبال آحاد انسان‌ها به دین اسلام است. به نظر می‌رسد سیاست‌سازان غربی سعی دارند با توهین به مقدسات اسلامی و دامن زدن به تنش‌های مذهبی آب را گل کنند، شاید بتوانند جلوی آشکار شدن بیشتر ابعاد متعالی اسلام را بگیرند.

رابعا، لابی صهیونیستی همواره از مسیحیان به عنوان ابزاری برای اجرای سیاست‌‌های خود در جهان، بویژه در جهان اسلام بهره‌برداری می‌کنند. با کمی تامل می‌توان متوجه شد حضور نظامیان آمریکایی و اروپایی در کشورهای افغانستان و عراق و دیگر نقاط جهان اساسا در چارچوب منافع دست‌کم نفتی لابی صهیونیستی در کشورهای غربی به عنوان بزرگ‌ترین متولیان موسسات مالی، صنعتی و تجاری جهان و رژیم صهیونیستی تحلیل می‌شود. بر این اساس، ایجاد، حفظ و تعمیق شکاف بین مسلمانان و مسیحیان، مهم‌ترین مقدمه برای تحریک پیروان مسیح علیه مسلمانان از سوی صهیونیست‌هاست.

انحراف افکار عمومی از اقدامات وحشیانه تل‌آویو در غزه و لبنان‌

هر چند در شرایط کنونی شکاف بین‌ مسلمانان و مسیحیان در چارچوب منافع رهبران کلیسا  که نگران توسعه اسلام در اروپای مسیحی و در نتیجه استحاله مسیحیت هستند   ارزیابی می‌گردد ولی نباید از تاثیر اقدام موهن یاد شده در انحراف توجه افکار عمومی از تحولات اخیر لبنان و فلسطین غافل شد.

بتازگی جهان اسلام هم شاهد ترور عماد مغنیه (فرمانده ارشد و مجاهد حزب‌الله لبنان)‌ بوده است و هم شاهد وقوع جنایات رژیم صهیونیستی در باریکه غزه، بنابراین طبیعی است احساسات یهود ستیزی در جهان اسلام تشدید شود.

به گزارش خبرگزاری رویترز (24/12/1386)‌ وزارت امور خارجه آمریکا طی گزارشی در این زمینه نوشت: «ویژگی بارز یهودی‌ستیزی جدید انتقاد از صهیونیستم یا سیاست‌های اسرائیل است که به طور عمدی یا غیرعمدی موجب توسعه پیش داوری بر ضد همه یهودیان و نیز شرور توصیف شدن اسرائیل و مردم اسرائیل و نیز این مساله می‌شود که اشتباهات اسرائیل به یهودیان نسبت داده می‌شود و این انتقاد پیوسته از اسرائیل، به ‌طور عمد یا غیرعمدی موجب ترغیب احساسات ضدیهودی می‌شود.

ضمن این‌ که پس از ترور عماد مغنیه، سیدحسن نصرالله دبیرکل حزب‌الله از جنگ آزاد با رژیم صهیونیستی خبر داد. این موضع، رژیم صهیونیستی را بشدت هراسان کرد به‌ طوری که این رژیم و متحد استراتژیک آن (آمریکا)‌ را به انجام برخی تحرکات نظامی و سیاسی جدی، برای تقویت بازدارندگی در برابر این جنبش واداشته است.

در این شرایط، دامن زدن به تنش‌های مذهبی بین غیریهودیان یک ابزار مهم برای تعدیل انحراف توجه افکار عمومی جهان اسلام از این تحولات و تعدیل احساسات یهودستیزی و ضدصهیونیستی است و حتی می‌تواند مستمسکی برای فرصت خریدن از حزب‌الله لبنان برای عملی نکردن تهدیدات اخیرش باشد.