دیروز وقتی دلیل این تصمیم عجیب از نایب رئیس فدراسیون فوتبال پرسیده شد، تاج در پاسخ گفت: کارشناسان و مربیان نباید ما را به خاطر تعطیلی مسابقات سرزنش کنند؛ زیرا با توجه به بازیهای حساس تیم ملی در مرحله مقدماتی جام جهانی، هر فرد دیگری که در سمت ما قرار داشت چنین تصمیمی را اتخاذ میکرد.
قطعا کسی خواهان ناکامی تیم ملی نیست که مسوولان فدراسیون فوتبال در این برهه خود را تنها دلسوزان این تیم میدانند. در این میان آنچه جای سوال دارد این است که وقتی برنامه بازیهای تیم ملی در مقدماتی جام جهانی از یک سال پیش مشخص بود، چرا باید فدراسیون فوتبال طوری برنامهریزی کند که رقابتهای لیگ برتر تا قبل از 13 خرداد به پایان نرسد؟ بیشک نه کفاشیان، نه تاج و نه هیچ یک از دیگر اعضای هیات رئیسه فدراسیون فوتبال برای این سوال، توجیه محکمهپسندی نخواهند داشت.
تیم ملی در روزهای سیزدهم، هجدهم و بیست و پنجم خرداد و دوم تیرماه به ترتیب باید با امارات در آزادی، با امارات در دبی، با سوریه در دمشق و با کویت در آزادی دیدار کند و در تمام طول این مدت تیمهای لیگ برتری باید خود را بدون ملیپوشانشان برای ادامه رقابتها آماده نگه دارند.
طبق اعلام سازمان لیگ 3 هفته پایانی بعد از دوم تیر برگزار میشود. با این برنامهریزی از هماکنون میتوان حدس زد که بازیهای پایانی لیگ هفتم با چه کیفیتی برگزار میشود.
اکنون که لیگ برای چندمین بار فدای تیم ملی شده است، فقط باید در این آرزو بود که تیم ملی در راه رسیدن به جام جهانی با مشکل روبهرو نشود.