مرد هزار چهره؛ سکوت را بشکند

گرچه او در این کار تلاش کرده سبک و سیاق جدیدی را تجربه کند تا کارهای قدیمی‌اش را چه از نظر فرم و چه از نظر محتوا تکرار نکرده باشد.قاسم‌خانی و گروه نویسندگانش در این کار که برداشت آزادی است از رمانی منتشر شده، آگاهانه از تکنیک جابه‌جایی استفاده کرده‌اند که با وجود این که بارها و بارها در آثار مختلف استفاده شده، ولی همچنان جواب می‌دهد.اما این توقع از قاسم‌خانی بیجا نیست که بگوییم می‌شد در این‌ جابه‌جایی تنوع بیشتری لحاظ شده باشد تا تکرارش در چند مرحله مختلف، از جذابیت کار کم نکند.

با وجود این که مرد هزار چهره مثل کارهای روتین و شبانه مدیری اساسش را بر شوخی‌های کلامی، تکیه‌کلام‌ها و خلاصه جذابیت‌هایی که بیشتر به طنز کلامی مربوط می‌شود قرار نداده، اما کارگردان این بار هم از قدرت و تاثیر این ویژگی غافل نشده. فکرش را بکنید که از حالا تا چند وقت دیگر باید شنونده «به‌به» و «خیلی ممنونم» کوچک و بزرگ باشیم. یادتان باشد که این اتفاق این بار بدون گرفتن فیدبک و واکنش مخاطب و خوش آمدن احتمالی‌اش افتاده و این نشان می‌دهد که مدیری در این زمینه هم چقدر خوب رگ خواب بیننده‌هایش را پیدا کرده.

حضور بازیگران جدید و متفاوتی که در کارهای طنز اینچنینی اثری ازشان نبود، از تفاوت‌های دیگر این سریال با کارهای دیگر مدیری و گروه همراهش است؛ بازیگرانی مثل پژمان بازغی، علیرضا خمسه، بهاره‌رهنما و خیلی‌های دیگر. علاوه بر این مدیری در این کار تلاش کرد خودش را در زمینه کارگردانی هم بیشتر محک بزند که مثالش صحنه‌های شلوغ‌تر و سنگین‌تری مثل دادگاه است.

 ضمن این که همه اینها به نوعی تمرین و دورخیز او برای کلید زدن فیلم سینمایی‌اش است که زمزمه‌اش از مدت‌ها قبل بوده و هنوز هم هست. گرچه هنوز به شیوه سابق با 3‌دوربین کار می‌کند و دکوپا ژ با تعریفی که در کارهای سینمایی و تک‌دوربینه می‌شناسیم، در کارش خیلی مفهوم نیست.

 با همه اینها این سوال سر جای خودش باقی می‌ماند که آیا واقعا «مرد هزار چهره» برای مدیری با آن همه سابقه و کارهای درخشان‌تر قبلی، کار قابل قبول و موفقی به حساب می‌آید یا این که عوامل موفقیت را باید در جای دیگری جستجو کرد؟

برای جواب دادن به این سوال لازم است که خود مدیری هم بعد از مدت‌ها سکوتش را بشکند و درباره کارش بیشتر حرف بزند.