پذیرش قطعنامه و گزینه های بعدی

هم اینک با پذیرش قطعنامه شورای امنیت از سوی عراق ، این پرسش مطرح است که اقدام بعدی چیست و بعلاوه نتایج پذیرش این قطعنامه ، چه پیامدهایی برای خود عراق دارد و در نتیجه گزینه های بعدی سازمان ملل در تعامل با مساله عراق چه خواهد بود؛

کد خبر: ۱۶۶۶۲

واقعیت این است اقدام عراق در آخرین روز مهلت هفت روز برای پذیرش قطعنامه ، دستکم این دستاورد را داشت که امریکا را از تعقیب رویکرد یکجانبه خود درباره عراق باز داشت و بدین ترتیب این فرصت به سازمان ملل داده شد تا بحران عراق را گام به گام دنبال کرده و مانع از اقدام یکجانبه کاخ سفید شود. در اولین مرحله از سیر فنی و شکلی پذیرش قطعنامه ، بازرسان باید به فوریت راهی بغداد شوند تا کار خود را آغاز کنند. عراق در این مرحله اصرار دارد تا آغاز به کار بازرسان توام با رفع محاصره بین المللی باشد. طبعا در شرایط حاد و تنش موجود، گوشی برای شنیدن این درخواست وجود ندارد. بعلاوه این که از یاد نباید برد پذیرش قطعنامه از سوی عراق ، از نظر دیپلماتیک به معنی تسلیم این کشور نیز هست ؛ زیرا برخی از مفاد قطعنامه مزبور به طور آشکار حق حاکمیت ملی عراق را نقض می کند. اما وقتی کشوری مانند سوریه - به عنوان عضو غیردایمی شورای امنیت - رهبران عراق را به پذیرش قطعنامه ترغیب می کند، دستکم باید برای مقامات بغداد این باور ایجاد شود که بی اعتنایی به قطعنامه ، بحران را به نقطه صفر خواهد رساند. بازرسان اینک باید به شورای امنیت گزارش دهند که در عراق چه می گذرد و آیا رهبران این کشور به تعهد خود مبنی بر عدم تولید و انبار کردن سلاحهای کشتار جمعی - متعارف و غیرمتعارف - پایبند مانده اند یا نه و در صورت لزوم ، آیا عراقی ها اسناد و مدارک لازم را نشان خواهند داد؛ بعلاوه ، آیا با تیم بازرسان در منهدم کردن سلاحها، همکاری خواهند کرد یا نه ؛ در واقع کافی است بازرسان بین المللی در پاسخ به این پرسشها، از مقاومت عراقی ها و جواب منفی آنها بنویسند. در این مورد، شورای امنیت مجوز حمله به عراق را به استناد همین گزارش صادر خواهد کرد. در غیر این صورت ، عراقی ها با همکاری با سازمان ملل ، از شانس پرهیز از سوق یافتن کشورشان به سوی یک جنگ که رامسفلد آن را خونین و خطرناک توصیف کرده است برخوردار خواهند شد.
یوسف غروی قوچانی