سرزمین لامباک در اندونزی واقع است و 4725کیلومتر وسعت دارد. مسجد آتاکیوا (Attaqwa) ، بزرگترین مسجد تازه تاسیس این منطقه است و مرکز فعالیت های اسلامی لامباک به شمار می آید.
کد خبر: ۱۶۵۸۸
این مسجد در ماتارام (Mataram)، پایتخت ایالت غربی Nusa Tenggara قرار دارد و در اصل ، مسیر اولیه ورود اسلام به این منطقه بوده است . برای جستجوی نشانه های اسلام باید توجه خود را به روستای بایان (Bayan)، مرکز بایان و لامباک مرکزی معطوف کنیم . این مناطق ، در فاصله 8کیلومتری از ماتارام ، پایتخت ایالات Tenggara Nusa قرار دارند. در اطراف تپه ها و کوه ها و میان گیاهان روستای بایان ، مسجد بلکیو Beleq بایان خودنمایی می کند که اولین مسجد این سرزمین است . بومیان عقیده دارند منطقه بایان ، دروازه ورود اسلام به سرزمین لامباک در قرن شانزدهم بوده است . اسلام از سوی فردی به نام «سانان پراپن » یکی از دانش آموزان سانان گری به این منطقه معرفی شده است . مسجد، بالای تپه ای قرار گرفته است که بلندی آن به 5متر از سطح زمین می رسد. فونداسیون ساختمان به 8متر و 90سانتی متر می رسد که از سنگهای صخره ای ساخته شده است ، کف ساختمان با خاک سختی زیرسازی شده است و دیوارها و سقف از چوبهای بامبو پوشیده است . سقف این مسجد، منحصر به فرد است . درمناطق دیگر هم سقفهایی با بامپوش های چوبی وجود دارد، اما درساخت بام این مسجد تنها از بامپوش های چوب بامبو استفاده شده است . مردم بومی ، این سقفها را سانتک (Santek) می نامند. سالن اصلی این مسجد، چهار ستون و پایه اصلی دارد. این پایه ها 5/4 متر بلندی و 23سانتی متر قطر دارند و از چوب درخت نان صحرایی ساخته شده اند. ستون ها روی پایه های سنگی - که مردم محلی آن را کندی (cendi) می نامند - قرار گرفته اند. غیر از ستون اصلی ، مسجد 28دیرک دارد که دور تا دور مسجد با آنها احاطه شده است . داخل مسجد، مجسمه های چوبی ، به شکل ماهی ، پرندگان و گیاهان به چشم می خورد. برای مردم لامباک ، اینها نماد و نشانی از حاصلخیزی و پرباری زندگی است . این سه نماد به معنای تخم گذاری ، بچه دار شدن و رشد هستند. غیر از مسجد بایان ، مسجد دیگری به نام «بوجود» در مرکز لامباک وجود دارد. بنا به نظر بومیان و داستان هایی که درباره این مسجد بیان می کنند، در زمان های گذشته ، این مسجد در ساحل دریا قرار داشته است . اقیانوس خشک می شود و در حال حاضر، مسجد بالای یک تپه قرار دارد. این مسجد در 45کیلومتری «ماتارام » قرار گرفته است . برای رسیدن به این مکان باید از مسیری تنگ و باریک عبور کنیم . هیچ کس بدرستی نمی داند این مسجد چه زمانی ساخته شده است . گرچه شاید بتوان سن و سال بنای مسجد را از روی درختان خوش بنیه و قدیمی کامبوجیا - که در اطراف مسجد رشد کرده اند - تا حدودی حدس زد. سازه ها و ساختمان این مسجد شبیه مسجد مایا است . تفاوت این دو مسجد در کف آنهاست . کف این مسجد با ساروج پوشیده شده است . مجسمه بی نظیری بالای گنبد این مسجد قرار دارد. مثل همه مساجد لامباک ، تصاویری از اژدها روی منبر آن حکاکی شده است . از دیگر مساجد قدیمی لامباک ، مسجد رامبیتان (Rambitan) است . این مسجد در ناحیه (Sengkol) سنگکول قرار دارد و هنوز نیز از مراکز لامباک به شمار می آید. سالن اصلی آن روی ستون های اصلی ایجاد شده و با حکاکی چوبهای مسجد را تزیین کرده اند. منبر مسجد ساده است و نقشی از یک درخت نخل ، در بالاترین قسمت آن به چشم می خورد. این سه بنا، علاوه بر منحصر به فرد بودن ، جزو معماری های غنی مساجد اندونزی به حساب می آیند. وقتی به لامباک سفر می کنید، حتما بازدید از این مساجد را در برنامه سیاحتی خود بگنجانید. غیر از لذت بردن از دیدار طبیعت و زیبایی های این مساجد، نماز خواندن در این مکان ها، تاثیر ژرفی بر روح شما خواهد گذاشت .
