اجتماع در زیر نور ماه‌

 البته همین مقدمه باعث شد که منتقدان و نویسندگان سینما با اشتیاق بیشتری به تماشای آن بنشینند و این موجب گردید موجی درباره این فیلم در رسانه‌ها ایجاد شود و فیلم زیر نور ماه به عنوان فیلمی آوانگارد و نو مطرح شود؛ فیلمی که با عبور از خط قرمزهای رایج زندگی، یک طلبه جوان را در مواجهه با مسائل اجتماعی به تصویر کشیده بود. زیر نور ماه همه را غافلگیر کرد؛ چون پیش از این فیلم کمتر کسی باور می‌کرد که یک طلبه جوان که در آستانه معمم شدن است، می‌تواند محور اصلی داستان یک فیلم سینمایی قرار گیرد. میرکریمی در این فیلم با نگاهی شرافتمندانه و واقعگرایانه نشان داد که نگاه همه آدم‌ها می‌تواند نسبت به زندگی و جامعه اطراف عوض شود. بعد از این فیلم بود که نگرش مردمی که زیر نورماه را دیدند، نسبت به روحانیون مهربان‌تر شد و این دیدگاه که برخی روحانیت را تافته جدا بافته از دیگر مردم می‌پنداشت، کمرنگ‌تر شد.

نقطه عطف فیلم زیر نور ماه که آن را به اثری برجسته تبدیل کرد، یک روایت طنزگونه‌ای بود که میرکریمی برای فیلمش انتخاب کرده بود و نوع بازی مهران رجبی که نقش رئیس حوزه را بازی می‌کرد، کمک بسزایی به لحن فیلم کرده و باعث شد مردم با اشتیاق به دیدن این فیلم بنشینند و از این‌که فیلمی کاملا مذهبی می‌بینند؛ اما در حین تماشای آن با لحظات طنز غافلگیرکننده‌ای نیز روبه‌رو می‌شدند، خوشحال بودند.

نکته مثبت دیگر در رابطه با این فیلم، نگاه جامعه‌شناسانه‌ای بود که زیر نور ماه نسبت به اجتماع  داشت؛ نگاهی که مردم فرودست جامعه را زیر ذره‌بین گذاشته بود و با نقب زدن به لایه‌های درونی نشان داد که جامعه در درون خود دچار مشکلاتی است که اگر درست درمان نشوند باعث ایجاد آسیب‌های جدی به پیکر جامعه می‌شود.