حسین کعبی: وقتی فیگو را در جام جهانی زدم....
موشها تهران را تسخیر خواهند کرد
جوندگان موذی شهری ، چندی است بر جرات و جسارت خود افزوده اند و به جای پنهان شدن در فاضلاب ها و راههای زیرزمینی ، در سطح شهر پرسه می زنند.
طبق آمار ارائه شده از سوی کارشناسان زیست محیطی و شهری ، موشهای تهران بیشتر از نوع نروژی بوده و بیشتر از طریق مواد غذایی که از بنادر به تهران می آید، منتقل می شوند. این موشها هم اکنون در همه جای شهر به چشم می خورند و طول آنها حتی به 47سانتی متر هم می رسد. موشهای صحرایی ، سهم کمتری از موشهای تهران را به خود اختصاص داده اند؛ اما به هرحال مشکل آفرین شده و حتی چندی پیش ، آتش نشانی تهران گزارش داده بود که یک موش صحرایی به یکی از شهروندان شهرری در منزلش حمله و وی را مجروح کرده است . طبق بررسی های به عمل آمده ، عمده ترین کانون های آلوده به موش ، میدان ها، مراکز تجمع ضایعات و زباله ها و فضاهای باز اطراف خانه ها هستند. این در حالی است که از زادوولد یک جفت موش خانگی ، بیش از دو هزار موش در سال تولید می شود و با یک نسبت ریاضی ساده ، عمق فاجعه ای که در شهر تهران به وقوع می پیوندد، بخوبی روشن می شود. توجه نکردن به دفن و جداسازی زباله ، عامل 45درصد از زاد و ولد موشها در شهرها به شمار می آید و در این میان سهم شهروندان در کم کردن محیط زندگی این جانوران بخوبی آشکار است . آب ، غذا و پناهگاه از عوامل عمده زاد و ولد موشها هستند که شهروندان باید برای مبارزه با موشها، به هریک از این عوامل دقت کافی داشته باشند. علایم وجود موشها، فضولات ، ادرار و خرده چوبهای جویده شده است و یک موش بزرگ روزانه 50فضله تولید می کند و بین 12تا 16میلی لیتر ادرار از خود برجای می گذارد. بیماری هایی نظیر؛ مسمومیت غذایی ، طاعون ، سالک ، تیفوس و یرقان از جمله امراضی است که موشها عامل انتقال آن هستند. علاوه بر آنچه که از حضور موشها در سطح شهر مشاهده می شود، نوع فعالیت موش ، فضاهای زندگی و زاد و ولد آنها و انبارهای ذخیره مواد غذایی این حیوان موذی ، نیمه پنهانی است که از نگاه بسیاری از شهروندان و حتی دست اندرکاران مبارزه با موش مخفی است.
موشها تله ها را سرقت کردند؛
ارسال نظرات در انتظار بررسی: ۰ انتشار یافته: ۰
مدیران شهری تهران در سال 79اقدام به اجرای طرح ضربتی مبارزه باموش در سطح تهران کردند و شرکت ساماندهی و مدیریت کنترل مزاحمت و آلودگی شهر تهران ، مامور اجرای آن شد. در این طرح ، نقاط تجمع موشها از سوی کارشناسان محیط زیست و اطلاعات مردمی شناسایی و عمل طعمه گذاری در این محل ها انجام شد. طبق برآورد کارشناسان زیست محیطی ، دراین طرح که یک ماه به طول انجامید، جمعیت موشها درحدود 60درصد کاهش یافت . مدیر کنترل مزاحمت و آلودگی شهر تهران گفت : منظور از کاهش 60درصدی موشها این نیست که رقم موشها در سطح شهر کاهش یافته و یا ریشه کن شود. «مجید مجیدی » افزود: هیچ گاه نمی توان از ریشه کنی جمعیت موشها درشهر، صحبت کرد زیرا تا زمانی که مواد غذایی به مکانی وارد شده و در آن مصرف شود، موشها در آنجا حضور خواهند داشت . وی تاکید کرد: طرح مبارزه با موش متوقف نشده است و به طور مستمر ادامه دارد زیرا جمعیت موشها تصاعدی افزایش می یابد و در صورت توقف مبارزه ، به جای نخست خود و حتی بیشتر از حد اولیه نیز می رسد. مجیدی تصریح کرد: تهران شرایط مناسبی برای تکثیر و رشد موش دارد و پادگانها به دلیل شرایط خاص زیستی به عنوان مهمترین زیستگاه این جوندگان به شمار می آیند. یک استاد جانورشناس و کارشناس محیط زیست دانشگاه تهران ، می گوید: متاسفانه در جامعه ما نگرش درستی نسبت به مطالعه و پژوهش وجود ندارد و این موضوع باعث کندی پیشرفت مطالعات برای کاهش جمعیت موش در سطح شهر می شود. دکتر محمود کرمی افزود: برای مبارزه اصولی با موشها باید ابتدا تعداد آنها را بدانیم و این دانش در مرحله نخست نیاز به تله گذاری و حلقه گذاری بر روی موشها دارد. وی اظهار داشت : در یکی از طرح های تحقیقاتی ، سرشماری موشها در مناطق 7 و 22 تهران ، تعدادی تله کار گذاشته شد تا با حلقه گذاری موشها بتوان نسبت معینی از آنها را بررسی کرد. کرمی افزود: متاسفانه حدود 60تا 70درصد از تله ها سرقت شد و بسیاری از موشهای به دام افتاده ، توسط شهروندان کشته شدند. وی تصریح کرد: موشها خطرهای بسیار جدی برای شهر دارند و برای مبارزه با آنها به اراده ملی نیاز داریم.
یک جفت موش 35میلیون فرزند
رئیس بخش انگل شناسی انستیتو پاستور ایران نیز می گوید: هر موش قهوه ای (نروژی) به طور متوسط در سال 4بار زاد و ولد می کند و هربار 6بچه به دنیا می آورد. دکتر مهدی آسمار می افزاید: در صورت تساوی تعداد نرها و ماده ها در این زاد و ولدها، هر موش در سال می تواند به 648موش تبدیل شود. وی تصریح کرد: موشها جانوران میزبانی هستند که بر روی بدن آنها انواع انگلها، ککها و کنه ها زندگی می کنند و در صورت مرگ هر موش ، این موجودات کوچک و بیماری زا رها شده و بسراغ چرخه طبیعی محیط زیست می روند. آسمار بهترین سم مبارزه با موشها را سم «کلرد» دانست و افزود: این سم با مواد غذایی ترکیب شده و به عنوان طعمه به موشها خورانده می شود. وی اظهارداشت : سم «کلرد» طی سه تا چهار روز اثر کرده و با ایجاد خونریزی داخلی (به خاطر خاصیت ضد انعقادی این سم) منجربه مرگ تدریجی موشها می شود. رئیس بخش انگل شناسی انستیتو پاستور ایران افزود: موشها حیوانات باهوشی هستند و به صورت کلونی زندگی می کنند. به گفته وی ، در صورتی که از سم هایی که بسرعت تاثیر خود را نشان می دهند، استفاده کنیم ، موشها متوجه خطر سم شده و از طعمه ها استفاده نمی کنند و به همین دلیل سم کلرد بهترین سم شناخته شده است . دکتر آسمار در مورد انتقال بیماری از طریق موشها نیز ، گفت : خوشبختانه تاکنون بیماری مهلک و خطرناکی در موشهای تهرانی دیده نشده و تنها انگلهای موجود در موشها شامل سه نوع انگل بی خطر هستند. وی تاکید کرد: دو نوع انگل روده ای در موشها وجود دارد که مخصوص به خود این جانوران است و آسیبی به انسان نمی رساند. همچنین یک نوع انگل خونی نیز در یکی از موشهای مورد آزمایش دیده شده که خطرناک بنظر نمی رسد. شهردار ناحیه سبز (ناحیه یک شهرداری منطقه 6تهران ) نیز با اشاره به تاثیر زباله های شهری در ازدیاد موشها، گفت : موشها نیاز به محیط غنی و آلوده برای زندگی دارند و پیشرفت روزافزون تولید زباله در شهر، این محیط را برای آنها فراهم می کند. بهروز غریب پور اضافه کرد: یک جفت موش در عرض سه سال تبدیل به 35میلیون موش می شوند که در صورت ادامه روند فعلی ، فاجعه بزرگی برای شهر به شمار می آیند. وی اظهار داشت : مطالعات باستان شناسی نشان می دهد در دوره هخامنشی در ایران سیستم دفع زباله وجود داشته است و این موضوع نشان از اهمیت موضوع زباله در محیط زیست دارد. به گفته وی ، فرهنگ خرید مواد غذایی در جامعه ما باید اصلاح شود زیرا علاوه بر هدر دادن منابع غذایی ، باعث بسترسازی برای زندگی موشها می شود. غریب پور تاکید کرد: شهروندان تهرانی باید یاد بگیرند که میوه را دانه ای بخرند زیرا درهم خریدن میوه یعنی تولید زباله و تولید زباله مساوی با ازدیاد جانوران موذی در شهر است . 
گفت و گو
