سوءتفاهم را از زندگی خود بزداییم

ازدواج معمولا با آشنایی و خواستگاری آغاز می شود و این گونه است که بنای زندگی مشترک پایه ریزی می شود و هر یک از زوجین با عشق و امید و آرزو، به زندگی زناشویی قدم می گذارد.

کد خبر: ۱۶۳۲۰

گاه می شنویم که فلان زوج بسیار خوشبختند و گاه می شنویم که فلان زوج با هم سازگاری ندارند؛ اما واقعا چرا دو انسان که با نیازهای مشترک و با عشق و علاقه زندگی شان را شروع می کنند، در روابط زناشویی دچار دلزدگی و دلسردی می شوند؛ آنچه مسلم است ، اختلاف فرهنگی ، سلیقه ای ، عقیدتی ، اجتماعی ، مذهبی ، طبقاتی و غیره می تواند از عوامل مهم آن باشد؛ چه این که هیچ گاه نمی توان دو فرد را یافت که عقاید، افکار و سلیقه هایشان صددرصد مشترک باشد. شاید تنها راه پیشگیری از دلزدگی در زندگی زناشویی این باشد که زن و مرد، خود را با محیط و شرایط زندگی جدید سازگار کنند. آنها باید بپذیرند که افکار و سلیقه های شخص مقابل هم در زندگی نقش دارد و باید به آن احترام گذاشت ؛ اما هرگز نباید درصدد تغییر آن بربیایند. استادان علم روان شناسی بر این عقیده اند که درصد بالایی از آمار طلاق به این علت است که اشخاص پیش از ازدواج ، خصوصیات ناپسند فرد مقابل را نادیده می گیرند و با خود می گویند، بعد از ازدواج تغییرش می دهیم که همین فکر می تواند موجبات دلسردی فرد مقابل را فراهم کند. به اعتقاد آنان ، باید سوئتفاهم را از زندگی زدود؛ چرا که بسیاری از جملاتی که افراد به کار می برند، منظور واقعی آنان را بیان نمی کند و یا مرد و زن به دلیل تفاوت های روحی و احساسی ، منظور دیگری از صحبتهای همسر خود برداشت می کنند. به گفته یک نویسنده خارجی ،احساسات زنها اغلب وقتی جریحه دار می شود که شوهرشان به جای ضمیر «ما» از ضمیر «من » استفاده کند. مثلا بگوید: «فکر می کنم بهتر باشد قدمی بزنم . در این هنگام زن احساس می کند برای قدم زدن دعوت نشده و این در حالی است که مرد با خود می اندیشد، اگر بگویم تو هم دوست داری بیایی ، زن را محصور کرده ام و جایی برای اشتراک باقی نگذاشته ام . جالب اینجاست که اگر زن بگوید می خواهم قدم بزنم ، احساسات مرد جریحه دار که نمی شود هیچ ، بلکه براحتی از زن می پرسد اشکالی ندارد من هم بیایم ؛ بنابراین سوئتفاهم می تواند منشا اصلی بسیاری از بگومگوها و دعواهای زناشویی باشد و برطرف نمی شود مگر با درک صحیح احساسات ، عواطف و افکار فرد مقابل.
لیلا جعفری